Laat vrouwen in de Katholieke Kerk opstaan

Een boodschap van Moeder Maria, 2 april, 2005.


Ik ben inderdaad Maria, jullie Moeder, en ik kom op de avond van het heengaan van de paus. Ik kom echter om 11.00 ’s avonds [Oostelijke Standaard Tijd] om te symboliseren dat het inderdaad het elfde uur voor de Katholieke Kerk is. Het is het uur dat deze Kerk een besluit moet nemen om op te klimmen dan wel te verdwijnen, omdat het niet langer onverschillig kan blijven over de werkelijkheid van de Christus.

Ik besef dat veel katholieken in de hele wereld rouwen over het heengaan van hun geliefde paus. Mijn Moederhart zou graag willen uitreiken naar zoveel mensen om hen in dit donkere uur te troosten, dit uur van angst, onzekerheid, leed en verdriet. Jullie moeten echter begrijpen dat het medeleven dat ik als een opgevaren wezen voel, geen menselijke medeleven, geen menselijke sympathie is. Ik ben hier niet om te troosten zonder mensen helpen te veranderen.

Ik ben hier om voor goddelijk medeleven te zorgen, dat erop gericht is om mensen boven de bewustzijnstaat te verheffen waarin zij leed ervaren. En dus kom ik om te bezielen, ik kom hen wakker maken die oren hebben om te horen, die bereid zijn om de ware boodschap te horen van wat de Moeder van God over de Katholieke Kerk wil zeggen, aan de katholieken in dit donkere uur wil zeggen, dit allesbeslissende tijdstip dat een keerpunt voor de Katholieke Kerk zal worden.

En of het een keerpunt ten goede wordt dan wel keerpunt voor duisternis, staat nog te bezien. En de uitkomst hiervan zal niet worden bepaald door wie tot paus gekozen wordt, niet door één persoon of zelfs niet door een groep kardinalen in Rome. Het zal worden bepaald door een beslissend aantal katholieken in de hele wereld, en wat zij besluiten te doen gezien de gelegenheid die hen nu op dit moment wordt geboden.


Hoe kan ik mensen de waarheid geven?

En zo kom ik om jullie een klein idee te geven van de moeilijkheid waar ik mee te maken heb en waar andere leden van de Opgevaren Schare mee te maken hebben, wanneer wij de mensheid proberen te verlichten. Ik zou jullie graag een reisje met mij in je verbeelding willen laten maken. Ik zou graag willen dat jij je voorstelt dat jij hier in de Hemel bent, op de Aarde neerkijkt en de bewustzijnstaat van de katholieken over de hele wereld beziet.

De meeste katholieken beseffen op een bepaald niveau van hun wezen, dat de tijden veranderd zijn, dat de samenleving veranderd is. En op veel manieren zijn veel van de gewoontes, tradities en overtuigingen in de Kerk, die zij als de ware kerk van Christus beschouwen, niet met de tijd meegegaan.

Veel van deze katholieken zijn opgegroeid met vragen over God en over Christus waarop nooit door de officiële kerkleer een antwoord gegeven is. Sommigen hebben ergens anders naar antwoorden gezocht, terwijl anderen eenvoudig gestopt zijn met vragen te stellen. Velen hebben een loyaliteitsgevoel naar de uiterlijke kerk toe en hebben het idee dat om loyaal naar de Kerk toe te blijven, zij hun geest voor elke overweging moeten sluiten, die niet door de kerkelijke leer uitgelegd kan worden. Het is alsof deze mensen voelen dat loyaliteit voor de uiterlijke kerkleer belangrijker is dan het kennen van de innerlijke waarheid.

Als je echter naar het voorbeeld wilt kijken dat door mijn geliefde Jezus gegeven is, dan zie je iemand die zijn hele leven voor de waarheid heeft ingezet en die niet bereid was concessies aan de waarheid te doen om mensen tevreden te stellen of zijn uiterlijk bewustzijn en ego te bevredigen. En dit is het voorbeeld dat je zou moeten navolgen, zodat je niet je eigen ego of enig mens of instituut tussen jou en de ontdekking van de waarheid laat komen, die je van alle menselijke beperkingen en banden zal vrijmaken.

En dus de vraag die de meeste katholieken vandaag onder ogen zien is dezelfde vraag die door de eeuwen heen de aandacht van mensen heeft opgeëist, ‘Wil je de waarheid of wil je in een toestand van illusie, verwarring en duisternis blijven?’ Dit is de vraag – al of niet uitgesproken – die Jezus van iedereen vroeg, die hij tweeduizend jaar geleden ontmoette. Zij stonden allemaal tegenover de noodzaak om de waarheid, die Jezus belichaamde, aan te nemen dan wel die waarheid af te wijzen.


Wil jij de waarheid van Christus aannemen?

En zo blijft vandaag de dag de vraag bestaan, ‘Wil je de waarheid van Christus aannemen of wil je die afwijzen?’ En daarom vraag ik jullie te bedenken dat ik, Maria, op verschillende manieren en al heel lang met katholieken gewerkt heb. Jullie hebben verschijningen gezien, jullie hebben boodschappen gehoord, jullie hebben tranen van beelden zien vloeien en jullie hebben verscheidene vormen van wonderen gezien betreffende de zon. Ik zou jullie echter willen laten overwegen waarom ik op zoveel verschillende manieren verschenen ben en waarom ik vaak boodschappen heb gegeven die heel eenvoudig zijn, zelfs bijna simplistisch.

De reden hiervoor is dat zoveel katholieken hun geest hebben gesloten voor alles wat buiten de officiële leer van de uiterlijke kerk valt. En daarom zou je je kunnen afvragen hoe ik, Maria, mogelijk mensen uit de droom kan helpen. Hoe kan ik mogelijk katholieken de waarheid laten beseffen die hen vrij zou maken? En het droeve feit doet zich voor dat ik heel weinig mogelijkheden heb om katholieken wakker te schudden, omdat velen van hen bang zijn een waarheid te vinden die misschien buiten de uiterlijke kerkleer ligt. Hun eerste en belangrijkste zorg is niet de waarheid te kennen die hen zal vrijmaken. Hun eerste en belangrijkste zorg is dat elk idee dat zij tegenkomen in overeenstemming met de uiterlijke leer van de uiterlijke kerk moet zijn.

En dus hoe zou ik mogelijk op een manier kunnen verschijnen die niet in overeenstemming was met de normen en richtlijnen die door de uiterlijke kerk zijn vastgesteld? En hoe kon ik mogelijk tijdens deze een van deze verschijningen - die door de Kerk erkend zijn - iets zeggen, als datgene wat ik zei niet conform de leer van de kerk was? Zie je, ik ben een geestelijk wezen en ik ken de waarheid van Christus en de werkelijkheid van God. Ik heb een groot verlangen om die waarheid en werkelijkheid aan allen te geven die mij vereren, hetzij ze katholiek zijn of niet. Maar hoe kan ik die waarheid doorgeven als alles wat je horen wil in overeenstemming met een uiterlijke leer moet zijn, in het bijzonder als die leer niet volledig met de waarheid overeenkomt?


De rol van de Messias

Bedenk eens waarom Jezus de schriftgeleerden en de Farizeeërs huichelaars noemde en waarom het juist deze mensen waren die hem probeerden het zwijgen op te leggen door zijn fysieke lichaam te doden. De reden daarvoor is eenvoudig. Deze mensen wilden de waarheid niet. Zij waren bang voor de waarheid. Zij wilden een Messias, maar wilden dat die Messias zich naar de uiterlijke leer van hun godsdienst zou voegen. De Messias is echter door God gezonden om hen van hun illusies vrij te maken. Dus als hun kerkelijke leer niet met de waarheid van God overeenkomt, wat staat de Messias dan te doen? Moet hij hen de waarheid geven of moet hij zich naar hun dogma’s schikken en hen zo in dwaling en illusie vast laten blijven zitten?

Zie je, mijn dierbaren, Jezus wilde geen concessies aan de waarheid doen en dat is de reden waarom hij de schriftgeleerden en de Farizeeërs en de wetgeleerden uitdaagde. Zij hadden de sleutel van kennis weggenomen, de sleutel van kennis dat het koninkrijk van God in je is en dat de sleutel tot redding niet een uiterlijke godsdienst is, maar een naar binnengaan om een hogere bewustzijnstaat te verkrijgen. En zo, juist omdat Jezus deed waarvoor hij door God was gezonden, namelijk het aanvechten van de illusies van mensen, werd hij vervolgd of genegeerd. En op het laatst werd hij ter dood veroordeeld en gekruisigd.

Dit is de tragiek van de eeuwen, dat zij die in de illusie vastzitten in een vicieuze cirkel vastzitten, waar hun overtuigingen, leugens zijn. Ze zijn echter met een angst geprogrammeerd om die leugens, waar ze in zijn gaan geloven, in twijfel te trekken. En zo verhindert hun angst hen de leugens te gaan onderzoeken, en als zij niet bereid zijn de leugens te onderzoeken, hoe kunnen zij dan mogelijk de waarheid ontvangen die hen van die leugens zal vrijmaken? En zo bevinden mensen zich in een vicieuze cirkel waaruit zelfs een vertegenwoordiger van God, n.l. de Zoon van God die op Aarde kwam, zelfs het Woord dat vlees geworden is, hen niet kan uithalen – tenzij ze oren hebben om een waarheid te horen die boven de uiterlijke kerkleer staat, die hen in illusie vasthoudt.


De Kerk moet veranderen of ophouden te bestaan

En zo zie je dat planeet Aarde veranderd is. De tijd en de geestelijke cycli zijn verder gegaan en als je eerlijk naar jezelf bent, zul je, ergens diep in je wezen, weten dat de tijd niet heeft stilgestaan, dat cycli veranderd zijn, dat de dingen niet hetzelfde kunnen blijven – zelfs niet in de Katholieke Kerk.

En zo zou je moeten weten dat ik, Maria, deze Kerk graag met de tijd mee wil zien veranderen en een levende, krachtige kerk wil zien worden, die in de geestelijke behoeften van vele zoekers in deze eeuw kan voorzien. De Kerk kan en zal echter niet veranderen tenzij een beslissend aantal katholieken besluit dat zij niet langer onvoorwaardelijk loyaal aan de uiterlijke kerk en de uiterlijke dogma’s willen blijven. In plaats daarvan zullen ze hun loyaliteit op een hoger plan brengen en zij zullen de waarheid van Christus zoeken en aan die waarheid en enkel aan die waarheid loyaal zijn.

En dit nu is de ontwikkeling die van onderaf moet komen, want als je naar de geschiedenis wilt kijken, zul je zien dat revolutionaire veranderingen zelden of nooit van bovenaf tot stand zijn gebracht. Het is enkel gebeurd door druk van onderaf, wat uiteindelijk diegenen die in een leiderpositie verkeerden deed beseffen dat zij ofwel moesten veranderen of hun positie zouden verliezen.

En zo zul je zien dat zelfs de Katholieke Kerk een hiërarchie heeft die trouw is aan het in stand houden van de uiterlijke Kerk en hun eigen posities in die Kerk. Zij verkeren werkelijk in dezelfde positie als diegenen in de Joodse godsdienst, die zich door Jezus bedreigd voelden, toen hij een waarheid bracht die hoger was dan de uiterlijke leer van de oude godsdienst.

En zo is de vraag eenvoudig. Jullie weten uit de bijbel dat tweeduizend jaar geleden de leiders van de Joodse godsdienst besloten de levende Christus om te brengen in plaats van hem als de Redder en Messias aan te nemen. En dus de vraag vandaag de dag is of het leiderschap van de Katholieke Kerk bereid zal zijn de levende Christus aan te nemen of dat zij zullen proberen hem en zijn ware leringen van deze tijd te vernietigen.

En die levende Christus is niet alleen de Christus van Jezus die door dezelfde boodschapper spreekt die ik gebruik om deze boodschap te brengen. Het is werkelijk de levende Christus in veel mensen over de hele wereld, met inbegrip van veel mensen die binnen de Katholieke Kerk werkzaam zijn en die de Kerk zoeken te veranderen omdat zij weten dat zij moet veranderen, anders zal ze ophouden te bestaan.


Een realistische beoordeling van het pausschap
En zo kom ik jullie een liefdevolle, maar realistische beoordeling geven over het pausschap van Johannes Paulus de tweede. Wees er zeker van dat deze paus zeer door mij geliefd wordt. Maar weet ook zeker dat hij niet meer door mij geliefd wordt dan ieder ander van jullie. Twijfel er niet aan dat Paus Paulus de tweede een paus was met een grote liefde voor de Kerk en een grote liefde voor de missie van Christus zoals hij die begreep. Deze paus was werkelijk een meer spirituele, een meer mystieke paus dan vele die jullie door de eeuwen heen gezien hebben. Hij was veel minder geïnteresseerd in de politiek en het machtspel van de uiterlijke godsdienst dan dat hij zich inzette voor de geest van de Christelijke godsdienst.

Maar, dat gezegd zijnde, moet ik jullie met ware werkelijkheidszin zeggen dat deze paus het moeilijk vond zijn mystieke verlangen op de uiterlijke Kerk over te brengen. Hij was niet in staat, hij was niet bereid, de moedige stap te nemen van het omvormen van de Kerk in overeenstemming met zijn innerlijke visie. De paus had vele goede redenen om aan te nemen dat de Kerk niet in staat was, of nog niet klaar was, om te veranderen. Ik moet jullie echter vertellen dat deze redenen niet uit de Christusgeest voortkwamen maar uit het collectieve bewustzijn van de Katholieken, een bewustzijn dat gedurende bijna tweeduizend jaar is opgebouwd en versterkt.

Dit bewustzijn had tijdens zijn hele leven veel invloed op de paus en het greep hem zozeer aan dat hij er niet aan voorbij kon zien. En zo zie je dat op vele manieren deze paus een traditie probeerde voort te zetten, waarvan veel Katholieken beseften dat die uit de tijd was, voordat hij zelfs het ambt aanvaardde. En ik moet jullie vertellen dat het uiterlijke leven van deze paus, en in het bijzonder zijn ziektes in de afgelopen maanden, een illustratie was, een uitdrukking was, van de staat van de Katholieke Kerk als geheel. Wat je hier ziet is een paus die door veel Katholieken zeer geliefd was, en men hield van hem omdat hij een eerbare paus was, een rechtschapen persoon. En dus, in zekere zin, kwam hij om voor het goede in de Katholieke Kerk te staan, de mogelijkheden van de Katholieke Kerk.

En daarom wilden veel mensen hem niet zien vertrekken. En in zekere zin was dit het waarom hij niet genegen was om te gaan, waarom hij niet bereid was zijn ambt op te geven, zelfs toen het voor iedereen duidelijk was, dat hij fysiek en mentaal niet langer in staat was dat ambt uit te voeren. En dus probeerde hij zijn positie tot het allerlaatste toe te behouden, wat symbool staat voor het feit dat zoveel Katholieken zich tot het bittere einde aan de oude gebruiken, de oude tradities vast blijven houden. En wat je in het leven van de paus zag is dat hij niet bereid was te veranderen maar dat hij zich bleef vasthouden aan de oude gebruiken, totdat hij van het levenscherm in de illusie verdween die mensen dood noemen.

En dus is de vraag, ‘Zal de Kerk doorgaan zich aan de oude gewoonten vast te blijven houden totdat ze ophoudt te bestaan, of zal ze bereid zijn in de Geest herboren te worden zodat ze nieuw kan worden in Christus, zodat ze een nieuwe kerk in Christus kan worden?’


Het meest belangrijke vraagstuk waar de Kerk voor staat

Nu, ik besef volledig dat er vele kwesties zijn waar in deze kritieke tijd de Katholieke Kerk mee geconfronteerd wordt. Ik zal graag één probleem voor jullie naar voren willen brengen dat naar mijn oordeel, de meest belangrijke kwestie is waar vandaag de dag de Katholieke Kerk mee te maken krijgt. En die kwestie is de rol van de vrouw in de Kerk en de rol van de vrouw in de samenleving.

Deze boodschapper had recentelijk de ervaring van het bezoeken van een plaats, waarvan beweerd wordt dat ik daar enige tijd geleden verscheen en waar ik, naar verluidt, door iemand spreek en boodschappen geef. Hij vroeg beleefd aan de mensen die daar toezicht hielden of zij bereid waren hem een stapel boekjes met mijn Wonder Rozenkrans te laten neerleggen. Aanvankelijk kreeg hij ja als antwoord, maar toen deze mensen mijn Wonder Rozenkrans bekeken, viel hun aandacht op een zin helemaal aan het begin, waar staat, ‘Onze Vader-Moeder God.’ En deze mensen konden niet accepteren dat God Moeder is, omdat volgens de katholieke traditie God enkel als Vader wordt gezien.

En dus gebruikten deze mensen deze ene uitdrukking om de Rozenkrans, die ik uit mijn hart gegeven heb af te wijzen. Niet alleen illustreert dit de staat van bewustzijn van veel Katholieken en hoe onmogelijk het voor mij is deze mensen te verlichten en hen hoger in bewustzijn te helpen brengen, maar het is ook een uitdrukking van hoeveel katholieke leringen en tradities ongerijmd zijn, zelfs tot op het punt waar ze rechtsreeks tegenovergesteld staan van wat de bijbel verklaart. Want zegt de bijbel niet,

Ik ben Alfa en Omega, het begin en het einde, zegt de Heer, die is en die was en die komen zal, de Almachtige. (Openbaringen 1:8)

En is ‘Omega’ niet het vrouwelijke aspect? En dus zegt de bijbel dat God Alfa én Omega is. Bewijst dit niet dat God een Omega aspect heeft, dat een God een vrouwelijk aspect heeft? En dus, wie is de Katholieke Kerk om dit te ontkennen en daardoor de Moeder van God te ontkennen, het vrouwelijke aspect van God, de Moedervlam zelf?

Dit is tragisch en het is nu al bijna tweeduizend jaar lang een tragedie geweest, waarin de orthodoxe Christelijke kerken de werkelijkheid van God als Moeder hebben ontkend, het vrouwelijk goddelijke hebben ontkend en de rechtmatige plaats van de vrouw hebben ontkend, die door Jezus in zijn relatie tot mij en tot mijn geliefde Maria Magdalena gekarakteriseerd werd. Jezus kwam om de vrouw te verheffen en haar van het juk van schuld te bevrijden dat duizenden jaren lang op haar is gelegd, door haar verantwoordelijk te stellen voor de val van de mens.

En dus wat we in deze tijd zien is een grote behoefte aan een verandering in de Katholieke Kerk omtrent de rol van de vrouw. Aan die behoefte kan echter alleen worden voldaan als er een erkenning is van het feit dat God een mannelijk en een vrouwelijk aspect heeft, dat God zowel Vader als Moeder is.


Kan de Kerk overleven?

En dus wat zal dit precies voor de Kerk betekenen? Het komt erop neer dat bepaalde leringen van de Kerk en bepaalde diep gewortelde aspecten van de Kerkcultuur in twijfel zullen moeten worden getrokken. Allereerst moet de Kerk ophouden de vrouw de schuld te geven voor de Val. Het was een kleine stap in de goede richting toen de Kerk, Maria Magdalena vrijsprak en het feit erkende dat ze geen prostituee was en dat in feite vroegere Kerkvaders haar om politieke redenen als prostituee hadden neergezet.

En dit laat zien dat de Kerk in bepaalde gevallen bereid is geweest het verleden aan te pakken en de fouten die om politieke redenen in het geloof geslopen waren, recht te zetten. Dit ene geval is echter een druppel op de gloeiende plaat van wat er nodig is om de Kerk te veranderen en het tot een levensvatbare organisatie te maken die een kans heeft in dit nieuwe millennium te overleven.

En er zijn zoveel meer aspecten van dogma en cultuur die veranderd moeten worden. En ik moet jullie vertellen dat tenzij de rol van de vrouw in de Kerk niet echt in overeenstemming met de werkelijkheid van de Christus wordt gebracht, er heel weinig kans is dat de Kerk nog een eeuw zal overleven. In feite, zou de kerk haar verscheiden in minder dan 25 jaar kunnen tegemoet zien, tenzij de rol van de vrouw volledig veranderd wordt en in overeenstemming met de werkelijkheid van God wordt gebracht.

Je zou kunnen zeggen dat de huidige staat van de Katholieke Kerk een uitdrukking is van de door mannen gedomineerde cultuur, een door mannen gedomineerde organisatie, die de afgelopen honderden jaren bepaalde problemen in het leven heeft geroepen. Deze problemen zijn niet veroorzaakt omdat mannen niet in staat zijn een geestelijke organisatie te leiden. Maar zij zijn in het leven geroepen omdat een door mannen gedomineerde cultuur de man onevenwichtig maakt. Deze mannen zullen het vrouwelijke aspect van hun eigen natuur ontkennen en zullen dus té onbuigzaam en té fanatiek worden, en niet in staat zijn een organisatie tot stand te brengen die met de tijd mee kan veranderen.

En dus is het absoluut noodzakelijk dat de juiste balans tussen de mannelijke en vrouwelijke kwaliteiten in de Kerk hersteld wordt. En op dit ogenblik is het zeer onwaarschijnlijk dat de Kerk door mannen alleen vernieuwd kan worden. Daarom, vertel ik jullie, dat het de waarachtige wens van mijzelf en Jezus is, dat de Katholieke Kerk vernieuwd wordt, door de vrouw invloed in de Kerk te geven. De eerste stap moet zijn dat katholieke priesters toegestaan wordt te trouwen. Dit zal het evenwicht herstellen in het leven van de priesters die niet in evenwicht zijn zonder het gezelschap van een vrouw.

En deze uitzonderlijke onbalans is wat jullie in het systematische en wijdverbreide seksuele misbruik van kinderen hebben gezien, dat tientallen decennia lang aangehouden heeft. En dit misbruik is in de Verenigde Staten aan het licht gebracht, maar ik kan jullie verzekeren dat het over de hele wereld in katholieke congregaties plaatsvindt. Het zou dwaasheid zijn, het zou arrogant zijn aan te nemen dat dit enkele een Amerikaans probleem is. Tot dusver is het alleen in de Verenigde Staten aan het licht gebracht, omdat in de Verenigde Staten op bepaalde manieren meer eerlijkheid heerst dan in vele andere landen. Dit probleem kan echter niet voor altijd verzwegen worden.


De vrouw in het priesterambt

En daarom vertel ik jullie dat er een absolute noodzaak is priesters toe te staan te trouwen. En er is een even grote noodzaak vrouwen tot het priesterambt toe te laten. En dit is ongetwijfeld een stap die ontzettend veel weerstand zal ondervinden, niet enkel van de hiërarchie van de Katholieke Kerk, maar van vele Katholieken zelf. Maar ik zeg jullie, dat tenzij deze stap genomen wordt, en binnen de komende jaren genomen wordt, ik geen toekomst voor de Katholieke Kerk zie. De Kerk zal achter de tijd blijven aanlopen, totdat het lidmaatschap ervan zal afnemen tot het punt waar het een onbelangrijke macht in de wereld wordt.

Ik moet jullie ook nog vertellen dat tenzij de juiste balans tussen mannen en vrouwen, het mannelijke en vrouwelijke, in de Kerk hersteld wordt, ik verscheidene rampen voorzie die in feite de Kerk zullen vernietigen. Dit zal van binnenuit plaatsvinden in de vorm van innerlijke beroering en conflicten. En het zal door uiterlijke gebeurtenissen plaatsvinden, zoals de rechtzaken die tot het faillissement van veel congregaties in de Verenigde Staten geleid heeft en naar de rest van de wereld kan overslaan.

Ik besef heel goed dat de vele katholieken die om de dood van de paus rouwen liever een meer bemoedigende boodschap zouden willen horen. Maar als je bereid zou zijn in je ziel te kijken en te luisteren naar wat je ziel je in je hart vertelt, zul je beseffen dat mijn boodschap in feite heel bemoedigend is. Want ik geef jullie niet enkel zoete woorden die je voor het ogenblik beter doen voelen, maar die totaal niets doen om de organisatie te veranderen. In plaats daarvan is mijn boodschap een boodschap van hoop en bemoediging voor diegenen die bereid zijn de grimmige realiteit te beseffen dat de Kerk veranderen moet of ten onder gaat.

Dus de vraag is eenvoudig, ‘Wil je tijdelijke troost en moeilijkheden op lange termijn door de Kerk die je liefhebt in vergetelheid te zien raken? Of wil je dit donkere uur gebruiken voor de geboorte van een nieuwe mogelijkheid, een nieuwe periode van groei en verandering, die de Katholieke Kerk in een moderne organisatie kan doen veranderen?’


Gebruik mijn rozenkransen om de Kerk te veranderen
Daarom zeg ik jullie, dit is het elfde uur. Het is het moment om te kiezen, want als om middernacht de klok twaalf uur slaat en het jaar 2012 inluidt, zal het duidelijk worden dat de Kerk ofwel een proces van essentiële verandering, van fundamentele hervorming is ingegaan, of zich tegen verandering heeft verzet en daardoor in een stadium van onomkeerbaar verval is terecht gekomen. Ik moet jullie vertellen dat de komende zeven jaar allesbeslissend voor de Katholieke Kerk zal zijn, zoals die voor de hele planeet allesbeslissend zullen zijn. En ik moet je ook zeggen dat tenzij een veel groter aantal mensen mijn rozenkransen begint te gebruiken als instrument om niet alleen de wereld te veranderen, maar ook de Katholieke Kerk, ik weinig hoop heb dat de Kerk in staat en bereid zal zijn, zichzelf te veranderen.

Als je daarom katholiek bent of bezorgd bent om de Katholieke Kerk, moedig ik je aan mijn rozenkransen naar zoveel mogelijk mensen toe te verspreiden. Geef hen wat voor uitleg dan ook, die jij toepasselijk vindt. En gebruik zelf de rozenkransen en getuig van de transformerende kracht die ze in jouw leven hebben.

Ik moet je vertellen dat ik diegenen uit de Katholieke Kerk nodig heb, of diegenen die om de Katholieke Kerk geven, om open te staan voor de realiteit van de boodschap die ik hier uitspreek. Want werkelijk, ik gebruik een boodschapper die geen katholieke achtergrond heeft, juist omdat hij niet door angst en traditie belemmerd wordt, waardoor hij ongenegen zou zijn mij door hem de waarheid te laten spreken, die op dit moment gesproken moet worden.


Zul je mijn Levend Woord ontkennen?

Zeker, ik besef dat veel katholieken allerlei excuses zullen bedenken om deze boodschapper af te wijzen en mijn boodschap, die via hem gegeven is, zullen afwijzen. Toch moet ik jullie vertellen dat dit werkelijk de boodschap van Maria is, de Moeder van God, Maria, de Moeder van Jezus. Ik ben niet alleen in dit tijdperk gekomen om de Katholieke Kerk te hervormen, ik ben gekomen om het Christendom te hervormen en het Goddelijk Vrouwelijke haar rechtmatige taak terug te geven als de polariteit van het Goddelijk Mannelijke.

Ik ben gekomen om de balans te herstellen in het menselijke ras en in allen die ware geestelijke zoekers op deze planeet zijn. Want echt, zulke mensen zullen in staat zijn in te zien dat de dreiging van oorlog die al duizenden jaren lang over deze planeet hangt, het resultaat is van een onevenwichtig mannelijk bewustzijn dat door macht over allen de baas wil spelen. Het ziet daarom slechts één manier om die macht te verkrijgen en in stand te houden, namelijk door iedereen om te brengen die zich tegen deze macht verzetten. En dit volkomen gebrek aan respect voor de waarde van het leven kan enkel voortkomen uit het misbruik van de Vader-Vlam en een volledig negeren van de Moeder-Vlam.

Het is daarom een extreme onbalans. En de enige manier om een grootschalige oorlog te voorkomen is een heel snel herstel van het ware evenwicht tussen de mannelijke en vrouwelijke polariteit, niet alleen in individuen, maar in de samenleving als geheel. Dat herstel moet echter in het individu beginnen. Het moet in beweging worden gezet door miljoenen geestelijke zoekers die de balans tussen het Goddelijk Mannelijke en het Goddelijk Vrouwelijke in hun eigen wezen zoeken terug te brengen.

En ik zeg je dat als jullie tussen de regels in mijn rozenkransen door willen lezen, je zien zult dat ze stuk voor stuk bedoeld zijn om de balans te herstellen tussen de mannelijke en vrouwelijke krachten in jullie wezen, in de maatschappij en voor de planeet als geheel. En daarom zijn deze rozenkransen de sleutel tot de gouden eeuw die geboren kan worden, die ernaar verlangt om geboren te worden, maar nog niet geboren kan worden, omdat te veel mensen niet bereid zijn de Christus in hun hart geboren te laten worden.

Juist zoals Jezus onlangs zei, er is nog geen plaats in de herberg voor de Christus om in de harten van zoveel mensen op deze Aarde geboren te worden. En tenzij dat verandert en meer mensen bereid zijn verder dan de traditionele leringen te kijken, voorbij angst te zien en de Christus in hun harten geboren laten worden; tenzij ze bereid zijn de Christus het evenwicht tussen de mannelijk en vrouwelijke polariteit in hun wezen te laten herstellen, dan kan de gouden eeuw zeker niet geboren worden voordat de Aarde door meer zware geboorteweeën is gegaan die jullie mogelijkerwijs in je uiterlijke denken kunnen accepteren.

En daarom kom ik weer, niet met een boodschap van noodlot en duisternis, maar met een boodschap van werkelijkheidszin. Het is het moment van keuze. Besluit je om die waarheid je hogerop te laten brengen, of besluit je je aan traditionele leringen te blijven vastklampen, waarvan vele op illusies zijn gebaseerd die uit onbalans voortkomen. Dit is de keuze die gemaakt moet worden, niet alleen door Katholieken maar door alle geestelijke mensen over de hele wereld.

Het is echter mijn hoop dat als de Katholieke Kerk een nieuwe fase van haar geschiedenis ingaat, er veel Katholieken zullen opstaan en verandering in de Kerk zullen eisen. En het is mijn hoop dat veel mensen zullen vragen dat die hervormingen gericht zullen worden op het terugbrengen van de rol van de vrouw tot haar rechtmatige positie, waarbij vrouwen als volkomen gelijkwaardig aan mannen gezien kunnen worden. Daardoor kan de discriminatie tegen vrouwen, die gedurende zo vele eeuwen door de Katholieke Kerk is hooggehouden, eindelijk tot een eind komen en kan de Kerk een instrument worden voor de verering van het Goddelijk Vrouwelijke dat Jezus en enkele van zijn discipelen tweeduizend jaar geleden hebben laten zien.

Deze diepe eerbied is uit de geschiedenis geschrapt door diegenen die een politieke agenda hadden om mannen te verheffen door vrouwen te onderdrukken. Dit moet ophouden! En ik, Maria, ben geen feministe in de menselijke betekenis van het woord, maar ik ben de oorspronkelijke feministe in de goddelijke zin van het woord. Maar enkel diegenen die willen uitreiken naar de geest van Christus zullen het verschil kennen, het verschil tussen waarheid en dwaling, tussen licht en duisternis, tussen leven en dood.


Het volle vuur van mijn Wezen

Daarom ben ik nu gekomen met het volle vuur van het Wezen dat IK BEN, een Wezen van zulk een Licht en Liefde dat geen van mijn verschijningen het volle vuur hebben laten zien van wie IK BEN. En daarom sta ik in de volheid van mijn vuur voor alle mensen in de wereld en zeg, ‘Erken de kracht van de Moeder van God, en erken dat zij de gelijke is van de Vader van God! Zij kent echter ook haar plaats als de polariteit die de Vader in balans brengt zonder zijn autoriteit als de kracht van zelftranscendentie af te breken.’

En dus zeg ik, ‘Wordt wakker voor de realiteit dat God zowel Vader als Moeder is, en daarom hebben jullie zowel mannelijke als vrouwelijke aspecten in jullie eigen ziel. En de sleutel tot redding is de balans tussen deze twee te herstellen, want werkelijk, alleen door de balans te herstellen kun je het bruiloftskleed aantrekken. En alleen zij die het bruiloftskleed dragen zullen voor het bruiloftsfeest worden toegelaten. Alle anderen zullen aan handen en voeten gebonden worden, door hun illusies. En zij zullen uitgeworpen worden in de buitenste duisternis, die door de duisternis in hun eigen geest is geschapen, een duisternis die uit onbalans voortkomt, de onbalans die hen niet toestaat de Christus in hun hart geboren te laten worden.’

En daarom zeg ik, ‘Wees bereid om tot balans te komen, doe het bruiloftskleed aan en ga het koninkrijk van God in je binnen!’

In de naam van de Vader, de Zoon, de Heilige Geest en de Goddelijke Moeder, het is gedaan. Het is beëindigd. Het is verzegeld, want de mond van de Heer, de IK BEN DIE IK BEN Moeder Maria, heeft het gesproken. Amen.


Terug naar Boodschappen over het Christendom
Terug naar boven

Copyright © 2005 by Kim Michaels