Moeder Maria,

Vrijheid wordt enkel gevonden door alles te vergeven

Een boodschap van Kuan Yin, de Godin van Barmhartigheid. NOOT: Deze dictatie werd gegeven op 22/03/08 als deel van de Shangra-la conferentie in Lake Junaluska, North Carolina.

Mijn geliefde harten, als de vertegenwoordiger van de Goddelijke Moeder voor het Oosten, kom ik, Kuan Yin bij jullie. Want jullie hebben een bezoek verdiend van mijn Aanwezigheid, van mijn Wezen, van mijn Vlam van Barmhartigheid en Vergeving.

Want zie je, mijn geliefden, wat is het enige dat mensen kan helpen de oude patronen te overstijgen en op te stijgen naar de nieuwe dag van een Gouden Eeuw? Nu, dat ene, mijn geliefden, moet wel vergeving zijn. Want hoe kun je mogelijkerwijs de nieuwe dag begroeten als je vastzit in gehechtheden aan het verleden en altijd achterom kijkt naar de nacht en weigert om je om te keren en de opkomende zon van de Aanwezigheid van God in je eigen wezen en in het collectieve bewustzijn te aanschouwen?

Een verloren paradijs zal altijd verloren zijn.
En dus, mijn geliefden, zie je opnieuw in autochtone mensen in Amerika uitgebeeld hoe ze tegenwoordig nog steeds vast zitten aan het kijken naar het verleden. Zie je hoe ze berekenen hoe het was voor de blanke man kwam en nadat de blanke man gekomen is? En ze kijken naar hun verloren cultuur als iets dat perfect en idyllisch was en nooit veranderd zou zijn – als de blanke niet gekomen was.

En zo zie je een gehechtheid aan wat er eens in het verleden was en dat nooit weer opnieuw geschapen kan worden en het ook niet overleefd zou hebben trouwens, mijn geliefden. Want waarlijk, de levenskrachten zelf zouden ervoor gezorgd hebben dat de Native Americans die oude levensstijl transcendeerden. En dus, mijn geliefden, als je nadenkt over een verloren paradijs; zal ik je zeggen dat als je denkt dat het paradijs in het verleden was, dan zal het paradijs voor altijd verloren zijn voor je – totdat je het verleden laat gaan en de toekomst begint tegemoet te zien en beseft dat het zaad van de toekomst in het nu ligt, het eeuwige NU.

En dus, mijn geliefden, kun je zien dat om de autochtone mensen verder te laten gaan, honderd of tweehonderd jaar geleden, zij bereid hadden moeten zijn om het verleden achter te laten? Ze hadden gezegd moeten hebben: “Het is tijd om te veranderen. We hoeven niet zoals de blanken te worden. Maar we moeten wel veranderen. We moeten wel onze oude gezichtspunten over het leven transcenderen.” En als ze meer bereid waren geweest, meer in staat, om dat te doen, dan hadden ze een manier kunnen vinden om te integreren. Zo dat ze in feite hun naam eer aan zouden doen, Native Americans (geboren Amerikanen), door iets van hun oude cultuur te bewaren, door het nieuwe aan te nemen en zichzelf te accepteren als een volledig deel van niet enkel de Amerikaanse natie, maar het IK BEN volk, waar Moeder Maria over sprak. En dit, mijn geliefden, zou het hen inderdaad mogelijk hebben gemaakt om een constructievere manier te vinden om in dit nieuwe experiment van Amerika te integreren.

Want, mijn geliefden, zie je niet dat hoewel de blanke kolonisten, velen van hen, uit Europa kwamen – waar er een ietwat strenge cultuur was – ze naar een nieuwe wereld kwamen, waar geen gevestigde cultuur was, geen gevestigde steden, geen gevestigde wetten of gebruiken En daarom hadden ze de kansen om opnieuw te beginnen. En daarom was veel van wat er in die vroege koloniën omging een experiment, mijn geliefden.

En al de autochtone mensen bereid waren geweest te experimenteren, hadden ze niet enkel een manier gevonden om te integreren in de blanke maatschappij; ze hadden een manier kunnen vinden om deze nieuwe maatschappij Amerika vorm te geven. Maar zie je, mijn geliefden, omdat ze niet in staat waren om het verleden te laten gaan, de bereidheid om het verleden te laten gaan, konden ze niet integreren. En zo, in plaats van te integreren, werden ze, zogezegd, omvergelopen door de toevloed van blanke immigranten. En mijn geliefden, dat is waarom er niet het evenwicht was waardoor de devotie voor de Moeder van de autochtone mensen en de onevenwichtige devotie voor de Vader van de christelijke immigranten in evenwicht gebracht had kunnen worden.

Wat Evenwicht voor Amerika Gedaan Had Kunnen Hebben
En zo, mijn geliefden, als er aan beide zijden een groter evenwicht geweest, grotere integratie; dan had je inderdaad een heel andere natie gezien die een groter evenwicht had gehad tussen Vader en Moeder. En daarom, zou je niet veel van de manifestaties gezien hebben, die hebben plaats gevonden in de Amerikaanse maatschappij.

Bij voorbeeld, je had meer respect gezien voor de waarde van het individu, voor de waarde van alle mensen, en de noodzaak om overvloed onder alle mensen te verspreiden. Zoals je inderdaad zag in veel van de autochtone stammen, waar je niemand had die bijzonder rijk was en boven de rest stond. Noch hadden ze iemand die bijzonder arm was en beneden het gemiddelde, want ze zorgden voor elkaar. Veel van de vroege kolonisten deden ongeveer net zo in hun kleine gemeenschappen, want ze moesten bij elkaar blijven om te overleven.

Maar naarmate Amerika groeide, zag je een beweging hiervan vandaan. En je zag hoe de machtselite begon om geleidelijk een ingang in de Amerikaanse regering te krijgen, zodat ze de waarde en het respect voor het individu ondermijnden. Ze creëerden een mentaliteit die zo vreemd was aan de eerste Amerikaanse revolutionairen en hun wens om een maatschappij te creëren met gelijke rechten voor allen.

Ze creëerden een maatschappij die veel dichter bij de feodale maatschappijen van Europa lagen, waardoor je nu– niet een klasse edelen die edel is door geboorte – maar een rijke machtselite hebt, velen van hen werden geboren in hun posities. Maar je hebt wel enige openheid, zodat iemand bij de machtselite kan komen door genoeg geld te vergaren en daardoor lid van de club te worden. Hoewel, misschien niet zo gewaardeerd als degenen die door oud geld komen, zoals zij zeggen.

En als deze ontwikkeling van de machtselite en de mentaliteit van de machtselite mentaal omzeild was, dan hadden ook veel andere rampen omzeild kunnen worden. Bijvoorbeeld, de Verenigde Staten zou helemaal niet aan de Eerste Wereldoorlog hebben deelgenomen. Want het was echt de machtselite die de Verenigde Staten die oorlog in manipuleerde vanwege geldelijk gewin en om hun macht over de Amerikaanse maatschappij te vergroten. Op dezelfde manier had de Tweede Wereldoorlog vermeden kunnen worden of het had een andere vorm kunnen aannemen met veel, veel minder doden dan het in werkelijkheid was.

Verandering is aan de Orde van de Dag
Toch, mijn geliefden, de reden dat ik het verleden naar voren breng is omdat ik probeer jullie te helpen – vooral degenen van jullie die dicht bij de autochtone bevolking staan – om te zien, mijn geliefden, dat verandering aan de orde van de dag is op planeet Aarde. Niet enkel verandering, maar groei – transcendentie.

Daarom, mijn geliefden, wens ik jullie een vluchtige blik te geven op wat er gebeurd zou zijn als onze geliefde Saint Germain, belichaamd als Columbus, niet Amerika ontdekt had. Wat zou er gebeurd zijn als Columbus van een paard gevallen was en zijn nek had gebroken op jonge leeftijd? Nu, het Amerikaanse werelddeel zou op den duur zeker ontdekt zijn. Dit was feitelijk onvermijdelijk, gebaseerd op de ontwikkeling van betere schepen en een beter begrip van dat de Aarde rond was en niet het centrum van het universum was.

Maar laten we ter wille van de discussie eens aannemen dat de blanke ontdekkingsreizigers uit Europa naar de Verenigde Staten waren gekomen, naar het Amerikaanse werelddeel en de autochtone mensen daar hadden zien leven. Nu, als de autochtone bewoners van tegenwoordig soms terugkijken op die tijd, lijkt het alsof ze bijna zeker een bepaalde verwachting hebben dat als de blanken goede mensen waren geweest; ze naar de autochtone cultuur hadden gekeken en gezegd: “Deze mensen wonen in zo’n prachtige maatschappij, we zouden naar huis moeten gaan en hen met rust laten.” Dus laten we zeggen ter wille van de discussie dat wat er gebeurd zou zijn, mijn geliefden is, dat de eerste Europeaanse ontdekkingsreizigers hadden gezegd: “We gaan naar huis en we blijven thuis.”

Nu, mijn geliefden, projecteer maar eens wat je weet over de geschiedenis van Europa, mijn geliefden. Je zou – onvermijdelijk – gezien hebben dat de Bolsjewistische Revolutie in Rusland had plaats gevonden. Je had gezien dat Rusland een communistische natie was geworden. En je zou gezien hebben, mijn geliefden, dat Rusland een wens ontwikkeld had, zoals het zeker had, om de wereld te veroveren en er een communistische planeet van te maken. En denk je niet, mijn geliefden, dat de communisten niet naar het vasteland van Noord Amerika waren gekomen? Zeker, je kunt de wereld zien, in de jaren ’30 of de 1920er jaren, ze zouden bij deze kusten gekomen zijn.

En mijn geliefden, als je denkt dat de blanke kolonisten uit west Europa ruw tegen de autochtone bevolking was, is dat niets vergeleken met wat de communistische invallers begaan zouden hebben tegen de autochtone mensen van Noord Amerika. Want, mijn geliefden, denk eens aan de wapens die de blanke kolonisten hadden toen ze voor het eerst naar dit werelddeel kwamen. Zeker, ze hadden geweren. Maar ze hadden gladloopsgeweren die maar één schot per keer konden lossen. Maar als de communistische invallers aangekomen zouden zijn in de 20er en 30er jaren, zouden ze machinegeweren, vliegtuigen, granaten, artillerie gehad hebben.

Mijn geliefden, kunnen jullie je voorstellen welke slachtpartij zou hebben plaatsgevonden? Want je moet erkennen, dat als de autochtone mensen van Noord Amerika met rust gelaten waren, zouden ze geen complexe wapens hebben ontwikkeld. Ze hadden geen buskruit ontwikkeld. Ze zouden pijlen en bogen hebben gehad. En hoe zou dat zijn geweest – om daarmee tegen moderne wapens in te gaan?

Dus zie je, mijn geliefden, ik probeer op geen enkele manier het licht op te vatten wat er gebeurd is met de autochtone mensen. Ik probeer op geen enkele manier te verdedigen dat wat de blanke kolonisten deden, juist was. Ik probeer je een totaal overzicht te geven dat als je naar de onvermijdelijkheid kijkt van de geschiedenis op deze planeet, dat je dan je zeker kunt zien, dit jaar, dat de Native Americans niet beter af waren geweest als de blanke kolonisten uit West Europa niet gekomen waren, toen.

In tegendeel, als je het vanuit het wereldperspectief bekijkt, kun je zien dat als de United States niet toen gevestigd waren – en als het niet uitgegroeid was om een machtige natie te worden – nu, dan zou er geen macht op deze Aarde zijn geweest die de communistische hordes tegen hadden kunnen houden om over ieder werelddeel heen te lopen. En zo zou je – tegenwoordig – een planeet hebben gehad die beheerst werd door een communistische ideologie en door een klasse mensen die geen respect hebben voor de waarde van een mensenleven, als je echt kijkt naar hoe zelfs Stalin en andere Russische leiders hun eigen mensen behandeld hebben.

Naar het grotere beeld kijken
Dus mij geliefden, wat ik je hier probeer te geven is het Alpha perspectief, het Vader perspectief van het grote beeld, van wat er onvermijdelijk gebeurd zou zijn. En zo zie je, mijn geliefden, in plaats van te voelen dat de autochtone mensen onrechtvaardig en oneerlijk behandeld zijn – dat ze geslacht werden – kun je hier ook vanuit een geheel ander perspectief naar kijken. Je zou het ook zo kunnen bekijken, dat de autochtone mensen van Amerika een offer brachten voor het welzijn van de hele mensheid en voor het welzijn van deze planeet. Want ik moet je heel duidelijk zeggen, mijn geliefden, dat als deze planeet omver zou zijn gehaald door het communisme, de dagen van het intelligente leven op deze planeet geteld zouden zijn.

Je zou vandaag al natuurrampen hebben gezien van veel grotere omvang dan wat je nu ziet. Omdat Moeder Aarde zelf in opstand zou zijn gekomen tegen de manier waarop mensen werden behandeld op wereldwijde schaal. En het zou een kwestie van tijd zijn geweest dat de planeet eenvoudig door een dermate belangrijk tumult was gegaan dat beschaving in welke vorm ook vernietigd zou worden, en je zou hier en daar op de aardbol enkel kleine en verspreide groepjes overlevenden hebben gehad.

En mijn geliefden, als dat inderdaad gebeurd zou zijn, dan zou er geen kosmische rechtvaardiging voor het voortgezette bestaan van de Aarde zijn geweest. En daarom zou deze planeet opgelost zijn. Want het zou niet langer een geschikte planeet zijn voor de spirituele groei van significante hoeveelheden levensstromen. En het zou lang geduurd hebben voor ze weer in een staat gebracht was van een redelijke beschaving die mensen werkelijk de vrijheid geeft, de materiële vrijheid, om spirituele groei voort te zetten, in plaats van volledig in beslag genomen te worden om geld te verdienen. Dus zie je, mijn geliefden, dit is het grotere, Alpha perspectief.

Het Omega Perspectief.
Maar nu mijn geliefden, zal ik als de vrouwelijke Aanwezigheid die IK BEN, ook het Omega perspectief geven. En dat perspectief, mijn geliefden, is dat alles wat er op Aarde gebeurt een gelegenheid tot groei is. Want zie je, mijn geliefden, als je Maitreya’s boek zult bestuderen, waar hij je het grote beeld geeft van de wereld van de vorm en van planeet Aarde, je zult zien hoe hij uitlegt, dat op één punt in het verre verleden er mensen op deze Aarde waren die zich in hun bewustzijn verschansten, zo vast in hun manieren, dat ze een neergaande spiraal hadden gecreëerd, want ze waren niet bereid te transcenderen.

En dit is in grote mate dezelfde mentaliteit die je in autochtone mensen over de hele wereld ziet, zoals Moeder Maria uitgelegd heeft. En daarom werd er besloten door kosmische raden dat – in plaats van de neerwaartse spiraal toe te staan om op den duur het intelligente leven op deze planeet te vernietigen – we het mogelijk zouden maken dat er golven van levensstromen van andere systemen van werelden hier incarneerden. Om daarom, zogezegd, de pot om te roeren en een tegenkracht voor de mensen te leveren die niet wilden transcenderen.

En dit is, over het algemeen, een succesvol proces geweest. Hoewel, natuurlijk, de verschillen in bewustzijn van mensen – en in het bijzonder hun gehechtheid, hun onwil om het oude bewustzijn te overstijgen – de aanleiding tot onnoemelijk fysiek lijden is geweest. Maar toch, mijn geliefden, dit is beter dan een planeet zien die zich vernietigt in een zichzelf versterkende neergaande implosie, of vernietiging in een oorlogsvoering die het uit elkaar laat ploffen.

Dus zie je, mijn geliefden, wat er aan de hand is op deze planeet is dat de verschillende mensen, de verschillende groepen mensen, waar Moeder Maria over sprak – zij die zich vereenzelvigen, baseren op eigenschappen in het materiële rijk – zij zijn hier, mijn geliefden, om met elkaar om te gaan. En in dat omgaan met elkaar, maken ze zichtbaar wat onevenwichtig is in elkaars bewustzijn.

Dus zie je, mijn geliefden, het was juist de onevenwichtigheid in de autochtone mensen van dit werelddeel in het Moeder aspect die voor hen een toevloed van mensen met een onbalans in het Vader aspect aantrok. Zodat doordat deze twee groepen van mensen samen komen, elke groep een kans heeft om de onevenwichtigheid in de andere groep te zien. Maar dan dat gebruiken om in de spiegel te kijken, naar de balk in hun eigen oog en te zeggen: “Hoe zijn we dan uit balans en hoe kunnen we in groter evenwicht komen?”

Dit, mijn geliefden, is het kenmerk van de top 10%, de meest spiritueel bewuste mensen – dat als ze andere mensen tegenkomen die anders zijn, of als ze andere of moeilijke materiële omstandigheden tegenkomen, kijken ze in de spiegel en zeggen ze: “Wat kan dit me over mijzelf leren? Wat kan dit mij leren over hoe ik moet veranderen, zodat ik hoger kan komen en niet langer deze bepaalde omstandigheid naar me toe haal die ik herken als een reactie van de kosmische spiegel?

Het Slachtoffer Bewustzijn Overwinnen
Maar als mensen niet bereid zijn dat te doen, mijn geliefden, gaan ze in het slachtoffer bewustzijn. En nu zeggen mensen uit de ene groep: “O, wij zijn de slachtoffers van deze andere groep. Zij zijn degenen die hun acties tegen ons ondernemen. Zij zijn degenen die ons vernietigen. Zij zijn degenen die moeten veranderen.”

De Native Americans zeggen: “De blanke kolonisten hadden ons met rust moeten laten.” En de blanke kolonisten zeggen: “O, deze Native Americans hadden ons hun land moeten geven en naar het westen moeten gaan.” Elke groep, natuurlijk, naïef zijnd, maar blind zijnd door hun onwil om naar zichzelf te kijken. En daarom zie je dat elke groep in een slachtoffer bewustzijn ging, waarin ze de andere groep zagen als hun tegenstanders.

En zo was er geen mogelijkheid voor ze – realistisch gezien – om samen te werken en elkaar in evenwicht te brengen en daarom, beide, het oude bewustzijn te transcenderen. In plaats, wat je zag was de onvermijdelijke confrontatie – die niet uniek op dit continent is – dat je over de hele wereld gezien hebt en tegenwoordig nog ziet over de hele wereld, mijn geliefden.

En dus, wat je dan ziet, is dat wanneer een dergelijke confrontatie plaats vindt, er een kristallisatie is, zogezegd. Er zijn inderdaad mensen die werkelijk verder gaan. En je zult zien, dat zelfs in het huidige Amerika, enkele autochtone mensen verder zijn gegaan en deel zijn geworden van de Amerikaanse maatschappij, zichzelf in de eerste plaats als Amerikanen beschouwend, maar Amerikanen met een autochtone achtergrond. Maar zichzelf nog steeds ziend als Amerikanen, zoals je ook inderdaad ziet bij veel van de kolonisten uit Europa die zichzelf niet langer zien als Europeanen, maar duidelijk als Amerikanen met een Europese achtergrond, maar in de eerste plaats als Amerikanen. En dus betekent dit dat ze het oude bewustzijn getranscendeerd hebben en doorgegaan zijn met leven.

Maar je ziet ook mensen die vast raken in het oude bewustzijn, die vasthouden aan het oude en terugkijken naar het verloren paradijs, denkend dat als zij een manier konden vinden om dat verloren paradijs opnieuw te scheppen, dat ze dan terug kunnen gaan naar de goede oude tijd – die, eerlijk gezegd, niet zo goed was toen je erin leefde.

Hoe verder gaan door wat ook maar achter te laten uit het verleden
En dus, mijn geliefden, het perspectief dat ik je hier wil geven is een perspectief dat heel erg van toepassing is op de mensen die van autochtone afstamming zijn in Amerika, of ze zich vermengd hebben met andere rassen of niet, maar die hun stamboom terug kunnen voeren tot aan de zwarte mensen die als slaven uit Afrika overgebracht zijn, of zij wier stamboom teruggaat tot andere culturen die niet zo goed in Amerika geïntegreerd kunnen zijn als anderen.

Want zie je, mijn geliefden, er is maar één vraag die echt relevant is voor alle mensen van alle achtergronden en die is: “Ben je bereid te doen wat Jezus zegt en je talenten te vermenigvuldigen? En ben je bereid om meer te worden? Of wil jij je talenten in de grond begraven van het verleden en vasthouden aan het verleden?

En zie je, mijn geliefden, als je bereid bent om verder te gaan, dan moet je een manier vinden om je gehechtheid aan het verleden los te laten. Ik zeg niet dat je moet zeggen: “Ik ben geen Native American meer.” Je hoeft je verleden niet te verloochenen. Ik zeg dat je niet aan het verleden gehecht moet zijn en er met negatieve gevoelens naar kijken. Je moet een manier vinden om zowel je voorouders te vergeven als degenen die kwamen en deden wat ze met je voorouders aangedaan hebben.

Want zie je, mijn geliefden, de VergevingsVlam, De GenadeVlam die IK BEN is de enige weg naar vrijheid, mijn geliefden. Want het verleden is het verleden. Het is voorbij. Je kunt het verleden niet veranderen. Daarom kun je niet teruggaan en recht zetten wat verkeerd gedaan werd in het verleden.

Mijn geliefden, horen jullie mij? Het is niet mogelijk. Daarom, is er maar één ding wat je kunt doen – en dat is, het verleden laten gaan door alles te vergeven wat er gebeurd is.

Door niet te vergeven, kwets jij jezelf eerst
Mijn geliefden, degenen die in het slachtoffer bewustzijn zitten, zullen onmiddellijk zeggen: “Ik kan niet vergeven. Waarom moet ik vergeven? Zij zijn degenen die ons aangevallen hebben. Waarom moet ik hen vergeven? Zij verdienen het om gestraft te worden. En de blanken hebben Amerika overgenomen. Ze zijn nog niet genoeg gestraft.”

Maar zie je, mijn geliefden, als je in die bewustzijnsstaat bent, zullen die anderen nooit voldoende gestraft worden. Want de enige manier dat jij kunt voelen dat ze voldoende gestraft zijn, is als je de klok terug kon zetten en recht zetten wat verkeerd gedaan is. Maar omdat dat niet gedaan kan worden, kan je wens om de anderen gestraft te zien, nooit vervuld worden. Het is een nooit-eindigend verlangen, een onlesbare dorst naar wraak of straf.

En wat doet dat met jou, mijn geliefden? Nu, het houdt je gevangen in het bewustzijn van niet-vergeving. En je moet beseffen, mijn geliefden, de diepgaande waarheid door Jezus gegeven – doe aan anderen wat je wilt dat ze aan jou doen. Maar de verborgen betekenis, die zelfs de meeste christenen tegenwoordig niet begrijpen, is dat voordat je iets aan anderen kunt doen, je dat eerst aan jezelf moet hebben gedaan, mijn geliefden.

En dus, voor je anderen beoordeelt als slecht of kwaadaardig, moet jij jezelf geoordeeld hebben. Voor je een wens kunt hebben om je te revancheren, moet je al boos op jezelf zijn geworden en wraak nemen op jezelf door jezelf in een heel klein mentaal kadertje te plaatsen. En wat is het teken dat je naar de kosmische spiegel stuurt uit dat mentale kader?

Mijn geliefden, als je eerlijk kijkt naar veel van de autochtonen in het tegenwoordige Amerika, degenen die het zwarte volk zijn in het Amerika van vandaag, die niet hebben losgelaten, wat zeggen zij onderbewust? Mijn geliefden, wat ze tegen de kosmische spiegel zeggen, is: “De gruwelen die gepleegd zijn tegen ons volk in het verleden, waren niet genoeg. We hebben ze niet losgelaten. We willen nog meer gruwelen ervaren, meer discriminatie.”

Dit is de boodschap die je stuurt naar de kosmische spiegel als je in die staat van on-vergevingsgezindheid bent!

En daarom, mijn geliefden, gegeven dat de wet van vrije wil de werkelijkheid is op deze Aarde, wat kan de kosmische spiegel anders dan meewerken en je dat lijden geven? Maar, omdat het niet langer mogelijk is om dat lijden in de Verenigde Staten te ervaren – want er is geen vervolging meer van autochtonen of zwarten – dan moeten die zielen die niet willen loslaten ergens anders incarneren, waar ze dan de fysieke gruwelen kunnen ervaren.

Terwijl, in plaats, mijn geliefden, stel dat van alle mensen – en ik spreek niet opnieuw alleen over autochtone of mensen met een zwarte achtergrond, ik spreek over alle mensen op de wereld, want zeker, mijn geliefden, kijk eens naar de wereldgeschiedenis en zie dat er niet een groep mensen is die niet op enig punt in de geschiedenis door een andere groep aangevallen is – wat als al die mensen, mijn geliefden, konden vergeven? Nu, als je vergeeft, als je het verleden laat gaan, bevrijd jij jezelf van het bewustzijn dat je aan het verleden vasthoudt.

En daardoor zeg je tegen de kosmische spiegel: “We willen niet langer het soort gruwelen ervaren dat we in het verleden ervaren hebben. We willen positieve levensomstandigheden.” En dan zal de kosmische spiegel zeggen: “O mijn geliefde, ik wacht al duizenden jaren erop je het overvloedige leven te geven, want het is me een genoegen om je dat te geven. En nu je het wilt, zal het zeker van jou zijn.”

Mensen discrimineren zichzelf.
Dus zie je, mijn geliefden, het diepgaandere begrip hier is dat je jezelf moet afvragen: “Wie discrimineert de autochtone bevolking tegenwoordig? Wie discrimineert de zwarten? Wie discrimineert de Hispanisten, of anderen van een bepaalde nationale of etnische oorsprong?”

Nu, mijn geliefden, ze discrimineren zichzelf door hun gehechtheid aan het verleden te handhaven, hun on-vergevingsgezindheid! Daardoor juist het bewustzijn handhavend of zelfs versterkend dat de discriminatie in de eerste plaats veroorzaakte.

Dit wil niet zeggen, mijn geliefden, dat degenen die anderen discrimineren om welke reden ook niet in gebreke blijven, geen verantwoordelijkheid hebben. Maar ik zeg je, mij geliefden, dat totdat de mensen die gediscrimineerd worden bereid zijn het bewustzijn los te laten; ze zelf niet vrij kunnen zijn van de discriminatie.

Noch kunnen de mensen die hen discrimineren dat. Want zie je, mijn geliefden, het is weer het uitbeelden van de basale dynamiek op deze planeet dat welke onevenwichtigheid je ook in je bewustzijn hebt, iemand aantrekt die de tegenovergestelde onevenwichtigheid heeft – om de onvermijdelijke botsing te ensceneren die je dan de gelegenheid geeft om te transcenderen.

De directheid van de Goddelijke Moeder
En dus, mijn geliefden, ik weet dat dit niet het zachte en aardige perspectief van de Moeder is. Het is de stam Moeder, de realistische Moeder.

Maar zie je, mijn geliefden, als de Moeder synchroon is met de Goddelijke Vader, dan is de Moeder de praktische realist. De Moeder is degene die zegt: “Dit is wat er gebeuren moet om uit de situatie te komen waar we ons in bevinden.”

En de Moeder is degene die weet hoe het gedaan kan worden. En de Moeder is degene die daar no-nonsense over is, om mensen te vertellen wat er voor ons moet veranderen om verder te gaan. Want zie je, mijn geliefden, de Moeder is degene die weet hoe dingen gedaan moeten worden en hoe ze gedaan kunnen worden in een materieel rijk.

Zij is degene. Ze is de uitdrukking van God die het meesterschap heeft over het materiële rijk. De Vader is degene die de totaalvisie heeft en daarom kan zien wat er gebeuren moet. Maar de Moeder is degene die weet hoe en wanneer het gedaan moet worden.

De Moeder, in evenwicht, is de meester van tijd en cycli, en van het praktische van hoe een taak volbracht moet worden. Zoals ze zeggen, mijn geliefden, noodzaak is de moeder van de uitvinding. En het is waar in de zin dat als er een noodzaak tot verandering bestaat – en wanneer is er niet een noodzaak tot verandering, mijn geliefden? – dan de Moeder – het Moeder element, het Moeder aspect, het Goddelijke Vrouwelijke in alle mensen, ongeacht hun fysieke geslacht – is degene die weet hoe de dingen gedaan moeten worden in de praktische, essentiële, van dag tot dag details.

Waarom vrouwen het Christendom moeten veranderen
En dit, mijn geliefden, is natuurlijk één reden waarom, in de hedendaagse cultuur, vrouwen meer invloed in de maatschappij gegeven moet worden. En mijn geliefden, vooral in de religie, vooral in de christelijke kerken. En je ziet op deze bepaalde plek, waar Moeder Maria over sprak, een bepaalde christelijke kerk die veel vertegenwoordigt van wat er nu aan de hand is in de christelijke beweging in Amerika, waar veel, veel vrouwen in christelijke kerken zich hun rechten ontnomen voelen, zich uitgebannen voelen door hun eigen religie. Omdat ze weten, dat ze een belangrijker plek innemen, ze hebben een grotere rol te spelen in hun religie. Maar hen wordt niet toegestaan om dit te doen door de tradities, door de leiders – die opnieuw vast en star zijn geworden, en daarom niet zullen veranderen.

Want zie je, mijn geliefden, de realiteit van het hedendaagse christendom is, dat een religie niet langer tegemoet kan komen aan de spirituele behoeften van de mensen van tegenwoordig. En de reden hiervoor is dat het christendom vast is komen te zitten in de onevenwichtige toepassing van het Vaderelement. En daarom, heeft het de praktische zin van de Moeder, de Goddelijke Vrouwelijke verloren. En de enige manier om hier uit te komen voor de christelijke religie is door zich open te stellen voor vrouwen om welke positie ook in de kerk in te nemen. Enkel de kerken, mijn geliefden – en dit is een profetie, die ik je zal geven – enkel de christelijke kerken die zich openstellen om vrouwen welke positie ook in de kerk te geven zullen het de volgende paar decennia overleven. Anderen zullen krimpen tot onbeduidendheid.

Want het zijn enkel de vrouwen, de vrouwelijke invloed, die de praktische kennis om te weten hoe je tegemoet komt aan de spirituele behoeften van de mensen van tegenwoordig, zodat ze de christelijke beweging kunnen transcenderen in een beweging die relevant is voor de spirituele mensen van tegenwoordig. Omdat het in feite tegemoet komt aan hun behoeften en het hen mogelijk maakt om spiritualiteit in hun dagelijkse leven toe te passen, zodat ze zich uit de sleur kunnen bewegen, mijn geliefden, van de verstoring van de Vader – die God portretteert als het verre wezen in de lucht. Wat geleid heeft tot de situatie van de scheiding tussen kerk en dagelijks leven.

Zodat je een paar uur naar de kerk gaat op zondag en dan als je de kerk uitgaat, je in feite tegen God zegt: “OK God, laat me de eerstvolgende zes dagen met rust en dan kom ik terug.” En dit, mijn geliefden, is niet het soort spiritualiteit, die iets zal doen voor de mensen in het Aquarius Tijdperk. Want spiritualiteit moet iets worden dat je leeft in ieder aspect van je dagelijkse leven. Anders, zal het gewoon sterven, want het zal je niet langer geven wat je nodig bent in deze tijd, want het is een tijd van geestelijke vrijheid, mijn geliefden.

Geestelijke vrijheid begrijpen
Daarom, geestelijke vrijheid is niet iets dat bestaat als je door de Himalaya’s reist en in een grot zit en geen wereldlijke verplichtingen hebt – en denkt dat je geestelijke vrijheid hebt. Geestelijke vrijheid is iets dat je verwerft als je ieder aspect van je leven vergeestelijkt, zodat alles wat je doet een uitdrukking is van je spiritualiteit.

En daarom, je hebt de vrijheid in alle aspecten van je dagelijkse leven. Dit is spirituele vrijheid, mijn geliefden. En die kan niet verworven worden zolang er de scheiding is – niet tussen kerk en staat, hoewel die scheiding ook afgebroken moet worden – maar, zolang er een scheiding is tussen het kerkelijke leven en het dagelijkse leven, of als enkelen zouden zeggen, het echte leven.

Maar zie je, het echte leven is als je erkent dat alles een uitdrukking is van Geest; alles is een uitdrukking van het Oneindige, zoals we zeggen in The Art of Non-War. Want, mijn geliefden, laat me je ervan verzekeren dat de The Art of Non-War een uitdrukking is van de totaliteit van de Opgevaren Schare, de Geascendeerde Meesters, de Grote Witte Broederschap en de essentie van de meest universele boodschap die we wensen voort te brengen op dit bepaalde moment.

Er is geen universelere uitdrukking beschikbaar in het fysieke rijk van het bewustzijn dat nodig is om de mensheid uit het verleden naar het heden te brengen en de Gouden Eeuw van Saint Germain binnen. Het is enkel als ze beslissen om niet de oorlog te verklaren aan de oorlog – door hun eigen eindige oorsprong te erkennen, hun eigen eindige bron, hun eigen eindige wezen – die aanvaarden dat zij de open deur zijn voor het Oneindige om deze eindige wereld in te stromen – en enkel die stroom in de eindige wereld zal de Gouden Eeuw manifesteren.

Begin naar je spirituele leeftijd te handelen
Daarom, mijn geliefden, laat ik je achter met dit vuur van het hart van de Moeder, dat zoals jij zeker zult kunnen voelen ontspringt aan liefde, de liefde van alle kinderen van Moeder, die ze niet in een neergaande spiraal wil laten zinken zonder hen bij het oor te pakken en hen op te trekken en hen een stevige uitbrander te geven en te zeggen: “Het is tijd dat jij je gedraagt naar je leeftijd.”

Want mijn geliefden, het is tijd voor miljoenen levensstromen op deze Aarde om zich naar hun leeftijd te gedragen door te beseffen dat ze oude zielen zijn, die hier al een heel lange tijd zijn. En je hebt genoeg tijd gehad om je over te geven aan de genoegens van het fysieke rijk. Maar nu is het tijd om te herkennen waar je vandaan komt en waarom je naar deze planeet gekomen bent, die zeker niet was om toe te geven aan alle dingen die beschikbaar zijn in de moderne maatschappij.

Het was om een groter doel te vinden en het ware overvloedige leven op Aarde voort te brengen, wat niet een materieel overvloedig leven is, maar een geestelijk overvloedig leven, waar de integratie is van geest en materie, van Oneindig en eindig, van Vader en Moeder.

Daarom, mijn geliefden, dank ik jullie ook voor jullie aanwezigheid, voor jullie bereidheid om je hartvlam tevoorschijn te halen, om het licht door je heen te laten stromen en deze rozenkransen te geven die je hebt opgezegd. Want heus, door vandaag deze twee rozenkransen op te zeggen,* heb jij je opengesteld voor een zuivering van het hart voor veel mensen overal ter wereld die hen de kans zal geven – de kwijtschelding van de intense gevoelens van on-vergevingsgezindheid – zodat ze kunnen ontwaken en zeggen: “Ahhh, misschien moeten we het gewoon loslaten en het verleden vergeven en in het stralende zonlicht stappen van de nieuwe dag van liefde, licht en vrede.”

Daarom, mijn geliefden, ik Kuan Yin, verzegel jullie in de grote VergevingsVlam. En ik geef jullie de kans – als we de muziek draaien, nadat als ik gestopt ben te spreken – om in mijn VergevingsVlam alle on-vergevingsgezindheid te schenken die jij persoonlijk, of alle on-vergevingsgezindheid waarvan jij voelt dat die aanwezig is in het massabewustzijn, in het collectieve bewustzijn van de mensen waarbij jij opgegroeid bent, die niet hebben vergeven om wat voor reden ook.

En daarom, mijn geliefden, verzegel ik jullie in mijn VergevingsVlam en ik verzeker jullie ervan dat mijn vlam elke on-vergevingsgezindheid kan verteren die jij erin wilt zenden. Dus test me hierbij, zei de Heer, en ik zal je een zegen schenken zo groot dat er geen ruimte genoeg in je hart is om het te ontvangen. Zodat jullie hart de kelk zal zijn die overstroomt van vergeving, zodat je van deze plaats kunt weggaan en het ook aan anderen kunt geven.

Zo verzegel ik jullie in mijn hart.

* De deelnemers gaven de Rozenkrans van Aartsengel Michael eerder die dag en de Rozenkrans voor Zuivering van het Hart onmiddellijk voorafgaand aan Kuan Yin’s dictatie.

Terug naar boven.