Je opnieuw verbinden met de liefde die je in deze wereld bracht

Een boodschap van Moeder Maria

NOOT: Deze dictatie werd op 7 april, 2007 tijdens de Shangra-la Paasconferentie gegeven. De deelnemers hadden voor de dictatie de Rozenkrans voor het liefhebben van Jezelf gegeven.

Lieve vrienden, jullie hebben mijn Aanwezigheid bij jullie verdiend, want jullie hebben deze rozenkrans met zoveel liefde gegeven dat ik graag de Aanwezigheid van de Goddelijke Moeder met jullie wil delen, de Aanwezigheid van de koesterende liefde waar jullie allemaal echt behoefte aan hebben. Jullie zijn – al heel lang – geïncarneerd in een wereld die niet alleen verstoken is van liefde maar gevuld is met anti-liefde.

Het is dus onmogelijk om in deze wereld te zijn zonder verwondingen, zonder gekwetst te zijn door diegenen die zo verstrikt zijn in anti-liefde dat ze zich feitelijk bedreigd voelen door iedereen die liefde laat zien.

En wanneer ze in aanraking komen met diegenen die liefde laten zien, voelen ze dat ze hen hoe dan ook tot zwijgen moeten brengen, hen moeten vernietigen, de stroom van liefde door hen moeten stoppen, zodat ze het paniekgevoel kunnen overwinnen dat hen letterlijk laat geloven dat ze zullen sterven wanneer ze ware liefde ontvangen.

Zie in dat de Aarde een planeet met veel anti-liefde is
En zo, lieve vrienden, de visie die ik jullie geven wil is een visie die in mijn eigen boek en in het boek van Maitreya duidelijk is gemaakt. Maar ik zou het graag op een enigszins duidelijker wijze willen laten zien. Je zou naar deze planeet moeten kijken niet op de manier zoals jullie geleerd is om ernaar te kijken – hoe dat ook mag zijn. Je zou ernaar moeten kijken als een wereld die speciaal bedoeld is om bepaalde wezens de mogelijkheid te geven in een wereld te leven waar ze de aanwezigheid van God kunnen ontkennen, zo lang ze dat willen – of bijna zo lang ze dat willen.

En zo zouden jullie die de spirituele mensen zijn moeten realiseren dat jullie hier gekomen zijn als een offer. Je kwam hier omdat je verlangde naar deze wereld te komen waar zoveel wezens in anti-liefde verstrikt zijn geraakt en je wilde het zonlicht van liefde brengen, hen de mogelijkheid geven te ervaren dat er iets meer is dan anti-liefde. En dus, wanneer je hier naar kijkt, kun je beseffen dat je vrijwillig in een situatie kwam waarvan je wist dat die heel moeilijk zou zijn. Je wist dat je liefde afgewezen zou worden, je wist dat je gekwetst en gekrenkt zou worden.

En, lieve vrienden, ik zeg dit niet om de pijn, het misbuik te rechtvaardigen. Ik zeg het omdat wanneer je de realiteit van deze planeet accepteert, je de zeer disfunctionele en niet productieve houding kunt overwinnen van het gevoel dat je niet op die manier behandeld zou moeten zijn, misschien zelfs het gevoel, zoals eerder genoemd, dat ‘God niet zou hebben moeten toegestaan dat dit mij overkwam’.

En zie je, lieve vrienden, wanneer je zo gaat denken – wanneer je gaat voelen dat je een bepaald onrecht op Aarde is aangedaan, wellicht zelfs dat God onrechtvaardig tegenover je geweest is – dan wordt je onvermijdelijk slachtoffer van het bewustzijn van anti-liefde, dat je hier kwam uitroeien.

En zo blokkeerde je de stroom van Gods liefde door je wezen heen. En nu voel je dat God je verlaten heeft want je ervaart die liefde niet meer. Maar, lieve vrienden, het is niet zo dat God je verlaten heeft. Het is, zoals het in deze prachtige rozenkrans gezegd is, dat wanneer je Gods liefde niet door je heen voelt stromen, je Gods liefde voor je niet voelt.

Want liefde is geen statische kracht, je kunt het niet vangen, je kunt er geen zeggenschap over krijgen, je kunt het niet in een denkkader plaatsen. De liefdeskracht kan enkel ervaren worden wanneer je het laat stromen. En dus wanneer jij jezelf in het bewustzijn van anti-liefde laat strikken, dan blokkeer je de stroom en ervaar je niet langer onvoorwaardelijke liefde. Wat blijft er dan over?

Wel, alleen onvoorwaardelijke liefde blijft over – de wereldse vorm van liefde, die zelfs diegenen die in anti-liefde verstrikt zijn nodig hebben. Want er is geen enkel wezen dat zonder liefde kan leven. Maar het probleem is dat zoveel mensen niet de ware onvoorwaardelijke liefde kunnen ontvangen en dus jagen ze een onmogelijke zoektocht na, een nooit eindigende zoektocht, om het verlangen naar liefde te vullen. Maar ze proberen het met voorwaardelijke liefde te vullen denkende dat de liefde die ze ontvangen aan bepaalde voorwaarden moet voldoen en dat ze zouden moeten proberen die liefde of die personen door wie die liefde uitgedrukt wordt, te bezitten.

Je kwam hier om liefde te brengen
Zie je, vrienden, dit wordt een vicieuze cirkel. En zoals Saint Germain het gisteravond zo welsprekend zei, wij die jullie spirituele leraren zijn staan voor het dilemma van hoe jullie wakker te schudden zonder jullie gevoel van eigenwaarde, of zelfs jullie identiteitsbesef teniet te doen. De enige manier om werkelijk aan het dualiteitsbewustzijn te ontsnappen is door je opnieuw te verbinden met de liefde die nog altijd in de kern van je wezen aanwezig is.

Want, vrienden, ik besef dat jullie in de wereld zijn en naar het leven en het universum kijken vanuit het denkkader van deze wereld. Maar ik zeg je dat je hier niet gekomen bent, dat je niet besloot om hiernaartoe te komen vanuit het beperkte perspectief dat je nu hebt. En dus, zelfs al ben je misschien gekwetst en verwond en heb je de stroom van Gods liefde geblokkeerd en voel je je door God verlaten, ik kan je verzekeren dat je hier uit liefde bent gekomen.

Ik weet dat sommigen van jullie die hier vanuit hogere sferen zijn gekomen het gevoel hebben dat je hier ten onrechte door God naar toe bent gezonden. Maar toch ben je niet in die hogere sfeer begonnen. Je bent in een zelfs nog hogere sfeer begonnen. Er was een punt waar je levenstroom besloot om voor de eerste keer in de vormwereld, in de laatste sfeer van de vormwereld ‘af te dalen’. En dat besluit was op liefde gebaseerd, het verlangen je ware God kwaliteit, je ware goddelijke individualiteit tot uitdrukking te brengen en dat geschenk in de wereld te brengen, een wereld te verlichten.

En dus is het mogelijk voorbij die uiterlijke schijn te gaan en je opnieuw met de kern van die liefde in je wezen te verbinden. En wanneer je dat doet zul je tot het besef komen dat je meer van iets houdt dan van wat je op dit moment ervaart. En ik zeg jullie, lieve vrienden, alleen wanneer je inziet dat je een liefde voor iets hebt die meer is dan voor wat je momenteel hebt, dat je je huidige beperkingen kunt overwinnen. Want je kunt je huidige beperkingen slechts op één manier overwinnen, namelijk, zoals we vele malen hebben uitgelegd, door het oude identiteitsbesef te laten sterven. En om tot die bereidheid te komen het oude te laten sterven, moet je een liefde hebben voor iets meer, wat je tot het besef brengt dat het laten sterven van het oude geen verlies betekent, want je zult herboren worden in een hogere staat van identiteit.

Zie je, lieve vrienden, wanneer je de negatieve bewustwording hebt waar Saint Germain over sprak – waar je beseft dat je een afschuwelijk iemand, een armzalige zondaar bent en je veranderen moet – je identiteitsbesef dan vernietigd wordt en je voelt dat je je identiteitsbesef moet vernietigen om de slechte aspecten van jezelf te overwinnen. Want je denkt dat er geen besef van zelf buiten het ego is.

Je kunt egoïsme niet overwinnen door het zelf te vernietigen
Lieve vrienden, zo zijn er inderdaad mensen in deze wereld, zowel in de traditionele godsdiensten als in de nieuwe spirituele bewegingen, die geloven dat de weg naar spirituele groei is om alle besef van zelf, alle gevoel van een afgescheiden zelf, te vernietigen. Maar zie je, lieve vrienden, dit komt uit iets negatiefs voort. Dit komt voort uit de wens iets negatief te willen elimineren door een ander negatief iets te creëren of door het eerste negatieve iets te willen vernietigen, wat weer een negatieve actie is. En zoals twee kwaden geen goede maken, kun je een onvolkomenheid niet rechtzetten door een andere onvolkomenheid uit te spelen.

Dus je kunt niets vernietigen, want diep binnen in je heb je een fundamenteel overlevingsinstinct van het lichaam en een fundamenteel overlevingsinstinct van het ego. Want je ware individualiteit wil overleven en wil groeien en wil zichzelf in deze wereld uitdrukken – het wil zijn oorspronkelijke bestaansredenen, zijn reden om hiernaar toe te komen, vervullen. En dus, wanneer je alle zelfbesef probeert te vernietigen, werk je uiteindelijk jezelf tegen en probeer je niet alleen het valse zelfbesef van het ego te vernietigen maar wordt ook het zelfbesef van je goddelijke individualiteit vernietigt.

En dit kan eenvoudig niet gebeuren. Je zou misschien veel van je zelfbesef kunnen vernietigen maar je zult uiteindelijk op een punt komen waar het innerlijke conflict zo intens wordt, zo ongerijmd, zo tegenstrijdig dat je het eenvoudig niet langer meer verdragen kunt. Dit is dus niet de manier. De weg naar redding gaat niet via zelfontkenning of zelfvernietiging. Het gaat via zelftranscendentie.

Je probeert niet het oude zelf te vernietigen. Je probeert het eenvoudig te overstijgen en herboren te worden in een nieuw zelf dat het oude zelf vervangt. Maar de truc, lieve vrienden, is – zoals Jezus aan het kruis liet zien – dat je niet in het nieuwe zelf herboren kunt worden totdat je het oude zelf laat sterven.

En hier is het punt waar het enge deel zich aandient. Want er zal een kosmisch interval zijn tussen de dood van het oude en de opstanding van het Bewuste Jij in een hoger identiteitsbesef. Dus wanneer je oude laat sterven zul je letterlijk voelen alsof je jezelf in een vacuüm stort.

Ik zeg alsof, maar in werkelijkheid zal dat niet gebeuren. Je bewuste zelf zal het bewustzijn niet verliezen. Het zal bewust blijven. Maar als je op het punt bent aangeland van het moeten opgeven van het oude zelf, zul je het gevoel hebben alsof na dat oude zelf er niets meer zal zijn. Dit is wat Jezus aan het kruis ervaarde toen hij uitschreeuwde, ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten?’

Wat was het wat Jezus uit die toestand van angst en verlamming, die staat van paniek trok? Wel, het was dat hij in zijn wezen de hogere liefde had geïntegreerd die hem in deze wereld bracht. Hij had die liefde blootgelegd en zo wist hij in zijn bewuste geest waarom hij oorspronkelijk hier naar toe kwam. En daarom voelde hij zich niet een slachtoffer van het leven. Hij voelde niet dat het onredelijk was dat God hem in deze wereld gezonden had. Want zelfs al had hij zijn zorgen en problemen, diep binnenin hem wist hij dat hij hier vrijwillig naar toe gekomen was en hij wist wat er met hem zou kunnen gebeuren.

Dus, omdat hij het bewuste besef van de diepere, de meest diepste liefde van zijn wezen had, besefte hij dat hij gewoon de laatste overblijfselen van het afgescheiden zelf moest laten sterven. En in zijn liefde voor God was hij bereid dat te doen. En dus wat ik jullie vertel is dat de wezenlijke sleutel tot alles is, je opnieuw te verbinden met de diepere liefde van je wezen, de meest diepe liefde van je wezen, wat er oorspronkelijk voor zorgde dat je vrijwillig afdaalde in de ‘dichtere’ sfeer om je licht en je liefde te brengen. Dit is dus een onderwerp waar je over zou kunnen mediteren als je hier weggaat.

Verbind je opnieuw met je oorspronkelijke liefde
Dit is iets wat je mee kunt nemen, het idee om je opnieuw met je oorspronkelijke liefde van je wezen te verbinden. En, lieve vrienden, mijn hele boek is bedoeld om je opnieuw met die innerlijke liefde te verbinden. En ik verzeker je dat dat boek bedoeld is om een breed publiek te helpen, zelfs diegenen die al heel lang in het bewustzijn van anti-liefde verstrikt zijn.

Dus ongeacht hoe ver je misschien in anti-liefde bent teruggevallen, als je mijn boek steeds opnieuw blijft lezen en bestuderen en mijn woorden in je opneemt en daarbij de rozenkransen geeft, dan zul je uiteindelijk een doorbraak maken.

Want ik verzeker je dat ik een competente leraar ben. En ik ben in staat om een kind bij de hand te nemen, zelfs al is het een ongezeglijk kind, en dat kind tot mijn hart te brengen – zelfs al raast en tiert het. Want, lieve vrienden, ik heb mijn deel wel gehad met onhandelbare kinderen, waarvan één de naam Jezus droeg, die in geen geval een makkelijk kind was, zoals hij zelf heel goed weet, [gelach] en zoals we vaak samen hebben zitten lachen over een aantal van zijn ondeugendheden, over een aantal eigenzinnigheden en over zijn extreem zin van soms altijd gelijk te hebben. [Gelach]

Zo zie je, lieve vrienden, wanneer je een menselijk lichaam hebt, heb je bepaalde menselijke onvolkomenheden. Maar wat dan nog? Ze zijn allemaal onwerkelijk, ze kunnen alle overstegen worden, ze kunnen alle achtergelaten worden. Er is hier niemand die zijn of haar onvolkomenheden niet kan overstijgen. Maar je kunt ze enkel te boven komen door ze los te laten. En je kunt ze alleen maar loslaten als je weet dat er iets zal zijn wat hun plaats inneemt, iets dat meer is dan de onvolkomenheid.

En dat kun je enkel weten door liefde. Want wanneer je je opnieuw met de oorspronkelijke liefde verbindt, maak je ook opnieuw verbinding met de bron van die liefde. En daarom weet je dat je uit die bron kwam. En daarom weet je dat je oneindig meer bent dan je huidige identiteitsbesef.

Lieve vrienden, denk terug aan de meditatie van gisteren, van het zien van de beelden van verafgelegen melkwegstelsels en de uitgestrektheid van dit materiële universum en zie hoe dit je een ander perspectief geeft. En je wordt je bewust hoe klein de Aarde is in vergelijking met de uitgestrektheid van het materiële universum. Wel, wanneer je je opnieuw met je oorspronkelijke liefde verbindt, brengt je dat bredere perspectief op een zelfs nog hoger niveau. Je vergroot het miljarden keren. Want Gods liefde is oneindig groter dan de uitgestrektheid van het materiële universum en dus heb je een compleet ander perspectief.

En door dat perspectief kun je zien hoe volkomen onbelangrijk de dingen zijn waar je je op deze planeet aan hebt vastgehouden en waar andere mensen zich aan hebben vastgehouden. En dat is het punt waarop je ze kunt loslaten. En dat is het punt waarop je je opnieuw met je oorspronkelijke doel kunt verbinden, zodat wanneer de engel van God in je hart aan je verschijnt – in de vorm van je Christuszelf – om je te herinneren dat het tijd is om te beginnen met een bepaald aspect van je eigen goddelijke plan, je dan – in plaats van het af te wijzen, in plaats van het weg te redeneren, in plaats van het vinden van de een of andere pientere redenering waarom je het onmogelijk nu kunt doen (misschien in 10.000 andere levens, maar niet nu) – je dan in plaats van deze reactie eenvoudig tot dat punt van overgave kunt komen en kunt zeggen, ‘O, Heer, laat het overeenkomstig uw wil gebeuren.’

Want je weet dat de Heer niet het ver verwijderde wezen in de hemel is die jou zijn wil probeert op te leggen. De Heer is werkelijk je eigen hogere wezen. En je wordt alleen maar herinnerd aan de hogere keuzes die je gemaakt hebt toen je het bredere perspectief had dat verloren is gegaan toen je in de ‘dichtheid’ van deze wereld terechtkwam.

Jullie hebben een bijzonder voorrecht verdiend
Zo, lieve vrienden, ik ben jullie eeuwig dankbaar voor het geven van al mijn rozenkransen. Maar ik ben in het bijzonder dankbaar voor het geven van deze twee, Het Zuiveren van het hart en Het Liefhebben van Jezelf. Want die hebben je hart geopend tot een punt waar ik jullie een speciaal voorrecht kan geven en die is dat ik jullie enkele ogenblikken zal geven – waarbij we muziek zullen spelen – waar je alles kunt overgeven want je wilt overgeven.

En wat ik zal doen is, dat wat je persoonlijk kunt overgeven, ik met een bepaalde vermenigvuldigingsfactor zal vermenigvuldigen zodat je persoonlijke overgave een vergroot effect op het collectieve bewustzijn zal hebben. En dus voor elke beperking die je kunt overgeven en waardoor je jezelf vrijmaakt, kun je ook een aanzienlijk aantal andere mensen vrijmaken. Dit is zeker onderworpen aan hun vrije wil, maar door jouw overgave zullen zij een betere mogelijkheid krijgen zichzelf over te geven. En hier blijkt opnieuw hoe we de achtvorm-stroom tussen ons hier boven en jullie beneden hebben, zoals Nada zo mooi uitlegde.

En dus jullie bereidheid tot overgave wordt dan – zoals de bereidheid van Jezus zijn fysieke leven over te geven – het ene iets dat vermenigvuldigd kan worden en daarom voor velen geldt. Werkelijk, zoals ze zeggen, Jezus kwam zijn leven geven als losprijs voor velen (Matteüs 20:28). Maar de diepere betekenis is dat de bereidheid tot overgave van Jezus – in plaats van vast te houden – het ware offer, het aanvaardbare offer werd, dat het toen mogelijk maakte dat een bepaald deel van de last van de mensheid opgeheven werd, waardoor het voor anderen gemakkelijker werd om in de voetstappen van Jezus te volgen en zichzelf boven de dualiteit uit te heffen.

Dus, lieve vrienden, we zullen jullie nu de gelegenheid geven tot overgave.

[De muziek speelt]

Lieve vrienden, stroom mee met de muziek, met de Rivier van Leven. Sta jezelf toe te voelen hoe – in je hart, in je geest in je wezen – je aan het loslaten bent. Het loslaten van wat je denkt waar je je aan moet vasthouden op de oevers van de rivier wat je buiten die stroom van de Rivier van Leven houdt. Voel gewoon hoe iets in je loslaat.

Je laat los en stroomt mee met de Rivier van Leven, de oceaan van Gods liefde, waar geen afscheiding is, geen duisternis, geen angst, geen boosheid. Je bent één met het leven zelf. Je bent één in die Rivier van Leven waar niets afgescheiden kan zijn. Want alles is licht en er blijven geen schaduwen achter.

[De muziek speelt]

Zo, lieve vrienden, met grote dankbaarheid voor jullie bereidheid om aan deze uitwisseling mee te doen, verzegel ik jullie in de liefde van mijn hart. Ik verzegel jullie voor de machten van anti-liefde die – als ze konden – zeker je nieuwgevonden vrede en overgave zouden verstoren.

En zo zeg ik tot jullie, ‘Wees verzegeld in de koesterende liefde van de Goddelijke Moeder. En blijf verzegeld in het Eeuwige NU dat de stroom van die liefde is.’

Het is beëindigd.

Terug naar het overzicht van dit onderdeel
Terug naar boven.

Copyright © 2005 by Kim Michaels