Onvoorwaardelijke acceptatie leidt tot onvoorwaardelijke overgave van alle voorwaarden

Een boodschap van Moeder Maria

Deze dictatie werd op 18 mei, 2007 gegeven tijdens de Shangra-la Hemelvaartconferentie in Ierland.

Lieve vrienden, er is waarlijk geen grotere vreugde voor jullie spirituele moeder dan te ervaren hoe haar kinderen hun hartvlam met elkaar delen, in een omgeving waar iedereen geaccepteerd wordt om zijn of haar uniekheid.* Want, vrienden, als er één boodschap is die ik de mensheid zou willen overbrengen dan is het juist deze dat in de hemel iedereen onvoorwaardelijk geaccepteerd wordt voor wie ze zijn. Want in de hemel zien we alleen de uniekheid van je individualiteit in God, de individualiteit waarvoor je geschapen bent en die jezelf in eenheid met de Christusvlam in je hart mede hebt voortgebracht.

Lieve vrienden, deze onvoorwaardelijke acceptatie zou letterlijk alle problemen van de wereld en alle conflicten kunnen oplossen – als het natuurlijk onvoorwaardelijk door de mensen in deze wereld geaccepteerd zou worden. En juist hier ligt het probleem. Want zoveel mensen in de wereld zijn geconditioneerd om te denken dat er altijd voorwaarden moeten zijn.

Jouw voorwaarden houden je buiten het koninkrijk
Zien jullie, lieve vrienden, het zijn juist je voorwaarden die je verhinderen het koninkrijk dat in je is te ervaren. Want je denkt dat je van dat innerlijke koninkrijk gescheiden bent. En wat is het wat je scheidt, lieve vrienden? Wel, je zou heel goed kunnen denken dat het de een of andere uiterlijke omstandigheid is zoals je zonden, je karma of je psychische toestand. Maar deze uiterlijke omstandigheden zijn niet meer dan symbolen, symbolen voor het feit dat in je eigen geest, in je eigen wezen, je voorwaarden bent gaan accepteren. En zo ben je in de leugen, de sluwe leugen gaan geloven, dat om bij God terug te komen je bepaalde voorwaarden dient te vervullen.

Maar, lieve vrienden, wat was het wat je in de eerste plaats van God scheidde? Het waren de voorwaarden! Je ging geloven dat je aan bepaalde voorwaarden in deze wereld moest voldoen om waardig te zijn het koninkrijk van God in te gaan, dat je nu als buiten jezelf, als gescheiden van jezelf bent gaan zien.

Zo, lieve vrienden, gisteren** zagen en ervoeren jullie dat er een berg in Ierland is die voornamelijk door Katholieken wordt beklommen, dit als boetedoening omdat ze de overtuiging hebben geaccepteerd dat willen ze gered worden, ze bepaalde voorwaarden in deze wereld moeten vervullen. En hoe pijnlijker deze voorwaarden zijn, hoe krachtiger ze denken dat ze hun zonden terugbetalen.

Maar, lieve vrienden, waarom heeft Jezus gezegd dat tenzij jullie als de kleine kinderen worden jullie in geen geval het koninkrijk binnen zullen gaan? Hebben kleine kinderen voorwaarden? Nee! Ze hebben onvoorwaardelijk lief. En ze nemen onvoorwaardelijk liefde aan. Ze hebben niet de volwassen wereldwijsheid van gemoed en verstand om zelfs maar deze voorwaarden te bedenken. Maar ze leren snel door naar de volwassenen in hun omgeving te kijken, naar hun ouders, hun leraren, de pastors in hun kerk, van wie ze vlug leren dat om liefde te ontvangen, of iets anders wat ze nodig hebben, ze aan bepaalde voorwaarden moeten voldoen.

En dus wat maakt hen gevoelig om in een godsdienst te geloven die zegt dat als je jezelf pijn laat ondergaan door een heel steile berg met losse stenen te beklimmen, en dat zelfs misschien op blote voeten doet, dat dan op de een of andere manier door die pijn die God in de hemel tevreden gesteld is en nu jou je zonden zal vergeven en je in zijn koninkrijk zal toelaten. Maar de werkelijkheid echter is, vrienden, dat God je op ieder moment in zijn koninkrijk zal toelaten wanneer jij de voorwaarden loslaat waarvan jij denkt dat die je buiten dat koninkrijk houden.

En zo zie je dat hoe meer pijn ze doorstaan, hoe meer afstand ze in hun denken scheppen tussen henzelf en het koninkrijk van God. Want ze willen niet werkelijk nadenken over de bijzondere uitspraak die Jezus deed en die accepteren, dat het koninkrijk van God in je is. Heeft hij niet gezegd, ‘Het koninkrijk van God komt niet door dingen na te leven?’ [Opm. vertaler: De King James bijbel zegt: The kingdom of God cometh not with observation, dus door iets uiterlijks na te leven] En is het op blote voeten een berg opgaan niet het naleven van een uiterlijke regel, een uiterlijk denkbeeld van wat er nodig is om het koninkrijk van God in te gaan?

God accepteer je zoals je bent
Zie je, vrienden, jullie Schepper, jullie God accepteert je op dit moment onvoorwaardelijk zoals je bent. En er bestaan twee betekenissen voor deze uitspraak. Want, lieve vrienden, het moet duidelijk zijn, gezien de kennis die jullie hebben – en ik realiseer me zeker dat het grootste gedeelte van de wereld deze leringen niet heeft of ze niet accepteert – dat jullie kunnen begrijpen dat je uit een groter spiritueel wezen geschapen bent, dat op zijn beurt weer uit een nog groter spiritueel wezen kwam en die keten van Zijn helemaal naar de Schepper teruggaat.

Misschien accepteer je deze leringen niet helemaal of maak je ze je niet volledig eigen. Maar je kunt ze begrijpen – in ieder geval verstandelijk – en daarom kun je begrijpen dat toen je uit het wezen van de Schepper geschapen werd, God zeker zichzelf accepteert. En God de Schepper accepteert ongetwijfeld dat deel van zijn Wezen waarin jij deelt. Zo zou je moeten kunnen begrijpen en aannemen dat God onvoorwaardelijke acceptatie kent voor dat deel van je Wezen dat werkelijk een individualisatie van de Schepper is.

Maar, lieve vrienden, ik wil jullie graag een nog diepere lering geven waarvan ik weet dat je daarvoor je geest en je hart zult moeten verruimen en je emoties gadeslaan en zien hoe je er innerlijk op reageert. En dus vraag ik jullie, terwijl ik deze woorden spreek, om op je reactie, op je gedachten, je gevoelens te letten – de voorwaarden die bij je naar bovenkomen. Want, lieve vrienden, ik moet jullie vertellen dat velen van jullie wellicht naar jezelf kijken en zeggen, ‘Ik kan begrijpen dat God mijn Godvlam, mijn IK BEN Aanwezigheid, mijn goddelijke individualiteit accepteert, maar ik ben toch in een lagere staat van bewustzijn gevallen. Ik heb een ego in het leven geroepen. Ik heb omstandigheden geaccepteerd. Ik heb misschien psychische problemen. Ik heb misschien bepaalde dingen in mijn leven gedaan. En hoe kan God dit nu accepteren? Dus, hoe kan God de uiterlijke persoonlijkheid, het uiterlijke gevoel van identiteit dat ik in deze wereld heb geschapen, nu accepteren?’

Maar zie je, lieve vrienden, de werkelijkheid is dat God je accepteert precies zoals je op dit moment bent. En Gods acceptatie van jou is onvoorwaardelijk. Kijk naar je reacties. Kijk naar hoe het ego met deze uitspraak zal worstelen en met allerlei redenen zal komen waarom dit niet zo kan zijn. ‘Want als God mij accepteert zoals ik nu ben, waarom moet ik dan dat moeizame pad van boetedoening en vergeving van zonden doorlopen en door een uiterlijke verlosser gered worden?’

En, lieve vrienden, de waarheid is dat dit pad dat je bewandelen moet, het pad is dat jij gemaakt hebt, door de voorwaarden die jij geaccepteerd hebt. En dus afhankelijk van wat voor soort en afhankelijk van hoeveel voorwaarden je geaccepteerd hebt, is er een pad voor ieder van jullie om te volgen. Maar hier, lieve vrienden, is de wezenlijke sleutel die zo weinig mensen begrepen hebben. Het pad dat je moet volgen om recht op je vrijheid te krijgen is NIET het vervullen van de uiterlijke voorwaarden die je bent gaan accepteren. Het pad is om die voorwaarden los te laten! Te gaan zien dat ze onwerkelijk zijn, dat ze illusies zijn, dat ze dualistische illusies zijn, in het leven geroepen door het denken van de slang, door de gevallen staat van bewustzijn, door het bewustzijn van afscheiding en dualiteit.

Dus jullie zien, vrienden, velen van jullie hebben zich dit al bewust gemaakt, want je hebt dit in je eigen leven ervaren, dat je door een periode van zoeken of depressie of uiterlijke moeilijkheden moest heengaan, slechts enkel om tot het punt te komen waar je tot overgave kwam, waar je losliet, waar je zei, ‘Ik heb deze overtuiging niet meer nodig. Ik hoef deze plaatsvervangende boetedoening niet. Ik hoef me geen zondaar te voelen’.

En zie je, lieve vrienden, het wezenlijke kenmerk van het denken, dat om gered te worden je een uiterlijke voorwaarde moet vervullen, is dat je je hele leven ernaar streeft om een goede Katholiek, een goede Moslim, een goede Hindoe, een goede New Age persoon of wat dan ook te zijn. Maar het alternatief is te beseffen dat het werkelijke pad, het innerlijke pad is om de innerlijke voorwaarden los te laten in plaats van proberen uiterlijke voorwaarden te vervullen, die alleen maar je aandacht wegnemen van het koninkrijk van God dat in je is en je laat denken dat je het een of andere uiterlijke koninkrijk moet ingaan, dat je een uiterlijke redder of een uiterlijke kerk nodig hebt of dat je bepaalde uiterlijke voorwaarden moet vervullen.

Doe alles wat er voor nodig is om je voorwaarden los te laten
Zo zien jullie, lieve vrienden, dat het voor jullie soms werkelijk nodig is een fysieke berg op te gaan om tot het besef te komen dat je niet de berg hoefde op te gaan omdat je alles in jezelf kunt vinden. Maar er is niets mis mee om de berg op te gaan om tot dat besef te komen. En er is ook niets mis mee om halverwege de berg op te gaan of helemaal niet te gaan. Zie je, wat je ook op het uiterlijke vlak moet doen om het uiterlijke los te laten, het is volkomen acceptabel.

Maar ik wil op jullie overbrengen – en dat ik jullie zou kunnen inspireren om het op de wereld over te brengen – dat het wezen van het spirituele pad, het wezen van redding/verlossing, juist is om de innerlijke voorwaarde te overwinnen, die je laat denken dat je een uiterlijke voorwaarde moet vervullen. En wanneer je je dat realiseert – wanneer je dat volkomen realiseert – dan kun je de uiterlijke voorwaarden loslaten. Je kunt opnieuw uit (de) Geest geboren worden.

Want, lieve vrienden, heeft Jezus niet tegen Nikodemus gezegd (Johannes 3:5) dat om het koninkrijk in te gaan een mens uit water en uit Geest geboren moet worden? Welnu, vrienden, het volgen van een uiterlijk pad is het proces van uit water geboren worden. Maar wanneer je op het punt van besef komt van wat ik zojuist heb uitgelegd – dat het niet gaat om uiterlijke voorwaarden, maar juist om die los te laten – wel dan kun je de totale overgave ervaren – de onvoorwaardelijke overgave – die het opnieuw geboren worden uit de Geest teweegbrengt, waarbij je plotseling kunt aanvaarden wie je bent. En, lieve vrienden, wanneer je accepteert wie je op dit moment bent, dan kun je datgene wat onwerkelijk is loslaten, in plaats van eraan vast te houden.

Want, lieve vrienden, begrijpen jullie het heel subtiele psychologische mechanisme dat hier gaat spelen? Wanneer je de sluwe leugen accepteert dat om het koninkrijk Gods in te komen je acceptabel voor God moet zijn – en wat bepaalt of je acceptabel voor God bent is of je bepaalde uiterlijke voorwaarden vervult die in deze wereld door een instituut of leraar of zelfs door je eigen ego vastgesteld zijn – zie je vrienden, wanneer je gelooft dat om gered te worden je aan deze uiterlijke voorwaarden moet voldoen; wel, het psychologisch mechanisme dat hier dan gaat meespelen is dat je niet volledig kunt accepteren dat je deze voorwaarden hebt. Je kunt, zoals Jezus gezegd heeft, niet zien dat ze van jezelf zijn.

En wanneer je niet kunt zien dat ze van jezelf zijn, dan kun je ze niet overgeven. Want je kunt er niet naar kijken voor wat ze zijn en zeggen, ‘Maar dit is onwerkelijk. Ik hoef dit niet langer met me mee te dragen. Ik hoef deze voorwaarden niet langer te accepteren of de overtuiging accepteren die me deze illusies al heel lang met me mee doen dragen’.

Dus wanneer je denkt dat het pad over het vervullen van uiterlijke voorwaarden gaat, wordt het onmogelijk voor je om naar je eigen onvolkomenheden, naar je menselijke voorwaarden te kijken en te zeggen, ‘Dit is onwerkelijk; dit moet wijken.’ In plaats daarvan doe je wat zoveel mensen in deze wereld doen. Ze negeren de balk in hun eigen oog. Ze richten vervolgens al hun aandacht op de splinter in het oog van de ander of ze richten zich op het uiterlijke pad, dat als ik slechts zoveel ‘Wees gegroetjes’ geef en zoveel kaarsen brand of op blote voeten een berg op ga en door een zelfopgelegde pijn heenga, God me dan zal moeten accepteren, zelfs al heb ik de voorwaarden niet losgelaten die mij – in mijn eigen geest – buiten het innerlijke koninkrijk houden.

Dus, jullie zien, lieve vrienden, wanneer je tot dat besef komt – dat God je accepteert, precies zoals je nu bent – je dan kunt zeggen, ‘Wel, als God mij kan accepteren zelfs al zie ik mezelf als een onvolmaakt menselijk wezen, nu, dan kan ik zeker mezelf accepteren.’ En de reden waarom je jezelf zou moeten kunnen accepteren is juist dit, vrienden, dat God je vrije wil gegeven heeft. En wat dat betekent is dat God je het recht heeft gegeven om in deze wereld te komen en een bepaald wereldbeeld te creëren dat gebaseerd is op welke voorwaarden dan ook die jij gekozen hebt om te accepteren. En God heeft het universum als een spiegel ingericht om dat beeld naar je terug te spiegelen zodat je voor jezelf elke ervaring kunt creëren die je wenst.

Je moet besluiten je voorwaarden los te laten
Zien jullie, lieve vrienden, dat God je vrije wil gaf. God heeft je het recht gegeven om de ervaring te creëren die je op dit moment hebt – omdat je vrije wil hebt. En God erkent dat je het recht hebt je huidige ervaring te scheppen. Maar, vrienden, wanneer je beseft waar het pad over gaat, kom je tot het besef dat je de ervaring die je momenteel hebt op elk moment kunt loslaten, wanneer je beseft a) dat het onwerkelijk is en b) dat je genoeg hebt van die ervaring, dat je het niet meer wilt, dat je het niet meer nodig hebt.

En zie, lieve vrienden, wanneer je tot die bewustwording komt, zal je pad een nieuwe betekenis krijgen. Je leven zal veranderen, zoals sommigen van jullie duidelijk hebben gemaakt omdat je plotseling tot het besef kwam dat alle uiterlijke voorwaarden onwerkelijk zijn en je niet buiten het koninkrijk kunnen houden tenzij je toestaat dat dit gebeurt door ze te blijven accepteren.

En dit, lieve vrienden, is precies wat de wereld je wil laten doen. De wereld wil dat je doorgaat deze voorwaarden te accepteren, voorwaarden waarin je bent gaan geloven en waarin de wereld nog steeds gelooft: je familie, je vrienden, je priesters, de samenleving, de wereld als geheel. Ze willen dat jij de voorwaarden accepteert die zij accepteren. Want als je dat niet doet, stoor je hen in hun overtuiging dat ze zichzelf niet kunnen veranderen, dat ze geen verantwoordelijk voor hun eigen leven hoeven te nemen, want ze kunnen wachten totdat Jezus aan de hemel verschijnt of op een wonderbaarlijke verschijning van Moeder Maria wachten of op Saint Patrick tot hij in een of andere wagen van vuur terugkomt om de mensen op te trekken.

Zien jullie, lieve vrienden, dat dit is het is waarom er altijd een verafgoding van de heiligen en de grote denkers geweest is die zich van de massa hebben onderscheiden? Want door ons te verheffen, wordt het ego van de mensen een excuus gegeven om te zeggen, ‘Zij waren bijzonder zodat ik niet kan doen wat zij deden.’ Maar lieve vrienden, als jullie eerlijk naar mijn leven als Moeder Maria wilt kijken, wat was er zo bijzonder wat ik in dat leven deed? Vrienden, ik schonk het leven aan een kind. Maar hebben veel vrouwen dit niet gedaan? Zeker, op zijn tijd was hij moeilijk, maar ongetwijfeld zijn andere kinderen ook een uitdaging voor hun ouders geweest. Sommigen van jullie zouden waarschijnlijk wel toegeven dat jullie op allerlei manieren jullie ouders op de proef hebben gesteld. Dus, waarom was ik zo anders?

Zo jullie zien, vrienden, als er één ding van mijn leven als Maria was, waarvan ik zou willen dat de wereld zou kunnen leren wat zo bijzonder aan mij was, dan was het mijn bereidheid mezelf over te geven, om alles over te geven. Mee te gaan met de innerlijke oproep van mijn hogere Wezen. Ah, zeggen jullie, maar was er geen engel die aan mij verscheen en mij vertelde wat ik doen moest? Ja, dat is zo, maar hoe weten jullie hoe die verschijning plaats vond? Want ik kan je verzekeren dat het niet de versie was waarmee Hollywood mee gekomen is in haar steeds toenemende zucht het beter dan de laatste film te doen, om meer speciale effecten of meer geweld te laten zien.

Lieve vrienden, dit is weer de verafgoding van de wereld die deze voorwaarden wil scheppen. En zie je, vrienden, je ego is uit deze voorwaarden ontstaan. Je ego gelooft serieus dat het niet zonder voorwaarden zou kunnen overleven; wat waar is, want op het moment dat je de voorwaarden loslaat, zal het ego geen invloed meer op je hebben. Noch je ego, noch de prins van deze wereld zal iets in je vinden. Dus je ego wil niet dat jij je overgeeft want hoe meer voorwaarden je hebt, hoe meer macht je ego over je heeft en hoe prettiger je ego zich voelt.

Dus er zijn veel mensen in de wereld die zozeer met hun ego geïdentificeerd zijn dat ze zich prettig voelen door voor zichzelf dit heel mooie ‘denkhokje’ te hebben geschapen, waar ze voelen dat ze alles onder controle hebben en waar hun leven zo tot een ritueel geworden is, dat ze elke ochtend na het opstaan precies hetzelfde ding doen. En ze gaan naar hun werk en ze komen thuis en zien dezelfde shows op televisie en alles is tot een ritueel geworden en geordend. Maar als ze plotseling in een nieuwe situatie, een onverwachte situatie zouden komen, dan zouden ze ineenstorten. Ze zouden het niet aankunnen.

En zo, lieve vrienden, je ziet in je eigen leven dat je bereid geweest bent je gemakzucht los te laten, zelfs naar zo’n retraite als deze te komen, of het spirituele pad in wat voor vorm dan ook te vinden en het je leven te laten veranderen. En, lieve vrienden, het enige ware verschil tussen diegenen van ons die opgevaren zijn en diegenen die dat nog niet zijn is dat wij – geleidelijk aan – bereid waren al onze voorwaarden over te geven. We waren bereid dagelijks te sterven (1Cor 15:31), zoals Paulus zei, om enkele van onze voorwaarden dagelijks op te geven. En we bleven dit keer op keer op keer doen totdat er plotseling niets meer was om op te geven omdat we werkelijk bereid waren geweest ons leven voor de zaak van het volgen van Christus te verliezen.

Het wezenlijke van het spirituele pad is overgave
En zie je, vrienden, het was een grote overgave voor mij om mijn prettig en geordende levenstijl van het klooster af te breken en zomaar plotseling terug in de wereld te gaan en een kind te krijgen. Het was weer een grote verandering te beseffen dat we het kind uit Israel moesten halen en naar Egypte moesten vluchten. Er waren vele andere veranderingen naarmate Jezus opgroeide en hij een duidelijker visie op zijn missie kreeg en ik een duidelijker visie kreeg. De dood van Jozef was een grote verandering voor me, die me met veel kinderen achterliet. Toen Jezus op jonge leeftijd het huis uitging om op een geestelijke pelgrimage te gaan – en toen hij terugkwam. En zeker, vrienden, toen ik voor het kruis stond en hem zag worstelen en uiteindelijk hem de geest zag geven, hem de laatste voorwaarden zag opgeven. Dit zette mij aan om de voorwaarden op te geven die ik had over hoe het leven van mijn zoon en zijn missie zich zouden moeten ontvouwen.

Want zoals Jezus heeft verklaard heeft hij helemaal tot aan het einde, tot aan het kruis bepaalde illusies gehad. En ook ik had bepaalde illusies over hoe zijn geestelijke missie zich zou moeten ontvouwen. Ik had zelfs daarna bepaalde illusies waaraan ik me vasthield, tot aan het einde van mijn incarnatie toen ik ze eindelijk allemaal losliet.

En dus vertel ik jullie gewoon dit: jullie hebben al veel opgegeven om te zijn waar je nu bent, hetzij je op deze conferentie bent of ergens anders. Jullie hebben veel opgegeven, lieve vrienden. Dus is het zo moeilijk te accepteren dat het pad slechts over één ding gaat – overgave, het loslaten van voorwaarden. Want, lieve vrienden, zodra je dit accepteert, wordt het zoveel makkelijker de voorwaarden over te geven. Want je weet dat hoe meer je opgeeft, hoe vrijer je van binnen voelt. En dus bouw je het op en wanneer je eenmaal een bepaald punt voorbij bent, besef je dat overgave geen verlies is, dat overgave geen lijden is, dat overgave niet de Via Dolorosa is. Overgave is vreugde. Overgave is vrijheid. En hoe meer je dingen loslaat, hoe vrijer je bent.

Dit, lieve vrienden, is mijn geschenk aan jullie deze ochtend, het geschenk van overgave. Mochten jullie hulp nodig hebben of een duidelijker kijk op wat over te geven – de illusie gaan zien zodat je die kunt loslaten – richt je dan tot mijn hart. Doe een rozenkrans als je voelt dat je dit moet doen. Of vraag het me gewoon en luister dan naar mijn antwoord. Luister zowel innerlijk als uiterlijk. Want ik zal een manier vinden je het antwoord te geven dat je zoekt. Als je me niet in je hart kunt horen, zal ik je een boek of een persoon sturen die je het vertellen zal.

Lieve vrienden, de schoonheid van een spirituele gemeenschap zoals deze is dat wanneer jullie samenkomen, jullie elkaar kunnen helpen dingen te zien die je niet in jezelf ziet. En ik zeg je opnieuw, hoe meer onvoorwaardelijke acceptatie je in je gemeenschap kunt hebben, hoe meer je elkaar kunt helpen en hoe sneller je kunt groeien, zowel individueel als collectief. Want we hebben werkelijk geen groter verlangen dan een spirituele beweging, een spirituele gemeenschap te zien die zichtbaar zal maken waar heel weinig gemeenschappen door de eeuwen blijk van hebben gegeven, namelijk een omgeving waar iedereen onvoorwaardelijk geaccepteerd wordt voor wie ze zijn.

Dit betekent niet dat dit een gemeenschap is waar alles is toegestaan en waar het ego en de mensen die gevangen zijn in het bewustzijn van de slang – van controle en macht te willen hebben – zeggenschap over de gemeenschap kunnen hebben. Maar het betekent een omgeving waar iedereen zich geaccepteerd kan voelen.

Want ik moet je vertellen dat wanneer jullie zo’n omgeving kunnen creëren, jullie de grootst mogelijke bescherming hebben tegen diegenen die proberen te vernietigen of te heersen. Want ze zullen niet in staat zijn met een omgeving om te gaan waar ze geaccepteerd worden. Ze willen dat je hen afwijst, lieve vrienden, omdat het hun wezenlijke illusie bevestigd dat ze van jou en van God afgescheiden zijn. En dit is de illusie die ze nodig hebben om hun behoefte te laten voortbestaan, dat ze voelen beter dan anderen te zijn. Want ze hebben nog niet genoeg gehad van het dualistische spel waar Jezus op de laatste conferentie zo welsprekend over sprak.

Zo, lieve vrienden, ik verlaat jullie met de onvoorwaardelijke acceptatie van het hart van een Moeder. En ik prijs jullie voor jullie bereidheid je hartvlam met elkaar te delen. En ik vraag jullie tijdens deze hele conferentie na te denken over hoe elkaar onvoorwaardelijk te accepteren. Maar, lieve vrienden, vergeet niet in de spiegel te kijken en te werken aan jezelf onvoorwaardelijk te accepteren.

Zo verzegel ik jullie in de onvoorwaardelijke acceptatie vanuit mijn Moeders hart, waar werkelijk plaats is voor alle mensen op deze prachtige planeet. Wees in vrede in mijn liefde.

* Voor de dictatie hadden de deelnemers zich aan elkaar voorgesteld en iets over hun persoonlijke (spirituele) reis verteld.

** Op de eerste dag van de conferentie gingen de deelnemers op excursie naar Croag Patrick, een berg die elk jaar door duizenden Katholieken als een daad van boetedoening wordt bestegen.

Terug naar boven.

Copyright © 2005 by Kim Michaels